Bill POV.

Wanneer Tom weer terugkomt kijk ik hem even aan. "Gaat het?" Vraag ik en hij knikt even. "Ik heb het al aan jouw baas gemeld. Het is okay als je weer naar huis gaat. Voor hem is het gewoon belangrijk dat je af en toe je gezicht laat zien, maar of dat maar een paar uur is of een hele dag maakt niet uit," zeg ik en Tom knikt waarna ik hem met mij meeneem en thuis pak ik gelijk een glas water voor Tom.



Een paar weken later.

Vandaag is het tijd voor de eerste echo en ik heb er echt heel veel zin in. "Kom je schat?" Vraag ik en Tom knikt en hij heeft z'n hand op z'n buik liggen. "Je voelt je weer niet super, is het niet?" Vraag ik.

"Niet echt," bekend hij.

"Na de echo mag je hier weer rusten," zeg ik en Tom knikt waarna ik hem en de meiden met mij meeneem.


Inmiddels is het echt tijd voor de echo en Tom ligt klaar en ik kijk heel even of de meiden braaf kunnen blijven waarna ik toch naar het schermpje kijk. "Kijk, dat is jullie kindje. Alles ziet er perfect uit," zegt ze en ik krijg tranen in mijn ogen.

"Ik voel mij echt kut de meeste dagen, is daar een verklaring voor?" Vraagt Tom dan ineens.

"Helaas weten we niet waarom de één zoveel klachten heeft en een ander soms amper iets merkt," zegt de verloskundige.

"Maar het kan geen kwaad?" Vraagt Tom.

"Nee, zolang je geen bloedingen gaat ervaren of heftige pijnen hoef je, je nergens zorgen over te maken," zegt de verloskundige en ik neem Tom z'n hand vast. Als Tom over een aantal maanden moet bevallen ben ik toch nieuwsgierig hoe hij daar doorheen gaat komen, want ik weet hoeveel pijn het kan doen en ik weet ook dat Tom kleinzeriger is dan mij, maar ik sta aan z'n zij, dus dat zal hem zeker helpen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha dat word nog wat als die moet bevallen
    Maar gelukkig gaat het met beide goed!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen