Tom POV.

Wanneer Bill even niks meer zegt begin ik zijn huis wat op te ruimen. "Tom, wat doe je?" Vraagt Bill.

"Dit kan zo niet. Zo te zien heb je ook al jaren geen zon meer gezin," zeg ik waarna ik weer recht ga staan.

"Zonder Sam heb ik gewoon niks meer om voor te leven. Ik ben single, heb geen kinderen, waarom zou ik dan nog moeite doen? Het is het niet meer waard," zegt Bill zachtjes.

"En je ouders dan? En ik? Ja, ik was eerder een goede vriend van Sam, dan van jou, maar ik dacht dat we het altijd goed met elkaar konden vinden," zeg ik en Bill kijkt weg.

"Maar dat is niet hetzelfde. Jullie kunnen best zonder mij ," zegt Bill.

"Stop ermee om dat te zeggen!" Roep ik kwaad waardoor Bill gelijk stil wordt. "Jouw moeder mist je en ik, fuck, ik mis jou ook," zeg ik.

"M.Maar," zegt Bill zachtjes, en verder komt hij niet, dus zet ik een paar stappen dichter naar hem toe, de geur negerend.

"Ik ga je er weer bovenop helpen," zeg ik en zodra Bill begint te huilen sla ik mijn armen om hem heen. Ik weet dat ik drie jaar te laat ben, maar we hadden allemaal verwacht dat Bill zich vanzelf wel zou herpakken, maar dat is niet gelukt, maar hopelijk lukt dat wel met de hulp die ik hem kan geven.

Reacties?

Reacties (2)

  • Luckey

    Bill moet echt uit die sleur getrokken worden

    2 weken geleden
  • DoNotBlink

    Ze hebben nog een lange weg te gaan

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen