Ik veeg de tranen weg en ga de club door om Liz te vinden, ik weet haar uiteindelijk tegen de muur te vinden met Daddy. Jezus, get a room. Ze heeft haar benen om zijn heupen geslagen en ze zijn onbeschaamd aan het zoenen, met te veel tong. Terwijl zijn handen in haar korte broek zitten ter ondersteuning, hun kruisen tegen elkaar aan.
Ik tik hem op zijn schouder en gestoord kijkt hij om, als hij ziet dat ik het ben lijkt hij niet verbaast om mijn toestand te zien. Liz daar in tegen wel, "o Honey, hoe kan dit nu lieverd?" Ik steek mijn wijsvinger naar haar op, "nooit en dan ook echt nooit mag jij mij ooit nog Honey noemen, verboden woord. En ik wil naar huis, ik voel mij niet goed. Ik bel een taxi en ga, ik ben er helemaal klaar mee." Liz knikt en geeft mij haar mobiel, "hier, gebruik de mijne maar. Ik heb Walter die bij mij is, dus ik kom weer veilig thuis. Doe voorzichtig, of wil je dat ik met je mee ga?" Er ontsnapt een lachje aan mij, "nee dank je. Jij hebt wel wat beters te doen." Ik wijs naar Walter en bedankt Liz voor haar telefoon en loop dan naar buiten. Daar weet ik een taxi staande te houden en thuis te komen.



Er zijn twee weken voorbij na club 666, ik heb god dank niks meer van Harry vernomen. Eerst wist mij dit heel zenuwachtig te maken, want ik was elke keer bang dat hij ergens zou opduiken. Maar gelukkig is dat niet gebeurd en heb ik het ondertussen los gelaten en denk ik ook niet dat dit nog gebeurd.
Helaas is Florian niet zo, hij lijkt juist overal te zijn. Bij mijn auto, bij mijn huis, het huis van Liz en bij mijn werk. Ik werk sinds een week weer, ik vond dat ik prima weer in staat was te werken en heb dat weer snel opgepakt. Ik heb namelijk geen last van de hersenschudding en voel mij dan verder ook prima. De hechtingen heb ik zelf verwijderd en nu heb ik gelukkig geen pijntjes meer.
Maar terug op Florian, hij was woest nadat hij mij gevonden had. Zoals verwacht had hij mijn telefoon bedolven onder de belletjes en berichtjes. Maar omdat ik niet reageerde was hij mij gaan zoeken en heeft schreeuwend bij de deur gestaan, uiteindelijk moest ik dreigen met de politie. Gelukkig besloot hij toen weg te gaan, maar hij blijft op duiken. Maar ik werd woedend toen ik hem bij mijn werk vond gisteren, wat denkt hij wel niet? Ik heb gedreigd het filmpje dat ik gemaakt heb, online te zetten als hij niet ophoudt. Dus ik hoop dat hij mij nu met rust laat, maar Florian kennende is dit niet genoeg.

Ik walg ook van zijn woorden, "schatje, je bent mijn alles. Dit kun jij mij niet aandoen, want ik heb alles voor je over." Zijn excuus op het vreemdgaan is nog lachwekkender, "ik dacht dat jij mij niet meer wilde, je was zo afstandelijk. Je kocht zelf een huis zonder mij, je wilde mij niet meer." Haha, dat is geen rede klootzak!

Liz heeft het erg naar haar zin met Daddy, hij is erg lief en heel vaak over de vloer. Ik moet bekennen dat ik hem ook erg mag, hij is nonchalant en niet zo volwassen als hij lijkt. Hij geniet van het leven en neemt Liz ook veel mee uit, ze geniet van de aandacht en blijft nuchter. Ze geniet ervan zolang het mag duren, want ze denkt dat hij straks toe is aan iemand die zijn leven meer op orde heeft, dan zij. Want ze heeft haar leven niet zo op orde als hij en daar is ze erg onzeker over, ik heb haar gerust gesteld met het de woorden dat als hij haar echt leuk vind, dat geen probleem moet zijn. Maar hey, dat moet nog maar blijken...


"Loop je mee naar GA8?" Ik kijk op van mijn telefoon naar Becky mijn collega, zij is typisch iemand die altijd samen met iemand moet zijn. Ik heb er vaak een hekel aan, maar ik moet nu toch de zelfde kant op dus stop ik mijn mobiel weg en loop met haar mee. Ze klaagt over het feit dat er bezuinigingen zijn en ze bang is dat ze haar eruit zullen sturen, "ik heb nu dus heel veel open uren ingevuld om inzet te tonen. Heb jij dat ook gedaan? Lijkt mij wel slim." Ik probeer een zucht in te houden en glimlach naar haar, "nee. Ik denk dat ze naar het totaal plaatje kijken, als je voorheen nooit de open uren invulde en nu wel, snappen zij dat ook wel." Een beetje boos kijkt ze mij nu aan, waarschijnlijk niet blij, omdat ik haar plan de grond in duw.
In de lift wijst ze mij erop dat mijn jasje vies is, want 's 't ik nog aardig vind, ze had mij ook zo rond kunnen laten lopen, haar goed recht als ik net als een bitch haar perfecte idee de grond in duw. Ik knoop hem los terwijl we de lift uit stappen en de gang in gaan, als we bijna aan het einde zijn en ik ondertussen ook weer weet dat ze een perfect huwelijk heeft, bevries ik. Een kleine 3 meter slaat een gedaante de hoek om van de gang, helaas herken ik hem meteen. Een vlucht reactie overvalt mij meteen en ik draai mij om, zoekende naar een uitgang of verstop plek.

Het enige wat ik zie is de deur van een schoonmaakkast, perfect. Ik trek de deur open en stap naar binnen, maar ik kan Becky wel smoren als ze mijn naam roept. "Eloise, wat doe je? Voel je je niet goed?"
Ik leg kwaad mijn vingers tegen mijn lip als ze naar mij kijkt, ik sta in het hok en zoek hulpeloos naar het lichtknopje. Ik trek echt deze deur niet dicht voordat ik licht heb, eindelijk vinden mijn vingers het knopje en een zielig en schemerig lichtje ontwaakt. Prima, best genoeg.
Ik grijp de deurknop en trek deze naar mij toe, maar voor ik de deur dicht krijg wordt er een voet tussen de deur gezet. Dit keer geen witte Vans maar laarzen, ik deinst achteruit als Harry de deur uit mijn handen trekt en in de opening verschijnt. "Probeer jij je nu te verstoppen voor mij?" Ik duw mijzelf tussen de 2 schoonmaak karren tegen de muur, 'Hell no!'

"Alles oké?" Het nieuwsgierige hoofd van Becky verschijnt achter Harry, waar hij niet van gecharmeerd is. "Ja, met jou zal het niet oké zijn als je in de buurt blijft, dus fuck off." Harry snauwt naar haar en stapt het schoonmaak hok in en trekt de deur dicht en draait het slot om aan de binnenkant. Ik voel mij op dit moment erg in een hoek gedreven en ik probeer mijn paniek weer onder controle te krijgen.
"Ah, loot at you. Scared little bunny aren't we?" Ik hou hem goed in de gaten terwijl hij daar bij de deur staat, zijn blik maakt het er al helemaal niet beter op, hoe hij mij laat voelen na die woorden.

Het licht boven onze hoofden flikkert dreigend heen en weer, alsof hij zo kan springen. Ik geef Harry geen antwoord en hou hem in de gaten als hij dichterbij komt en uiteindelijk voor mij staat. "Wat doe jij hier?" Ik weet mijn woorden weer te vinden en ik denk even terug hoe dapper ik was toen wij elkaar e laatste keer zagen. Hoe noemde hij mij toen? Een feeks?
"Ik had wat zaken af te ronden, maar ik had niet verwacht jouw hier tegen te komen. Als ik wist dat je hier was, had ik je wel sneller opgezocht." Maar mijn hersenen blijven hangen op zaken, wat voor zaken?
"Je hebt toch niet iemand vermoord he, of heb je medicijnen gejat? Wat doe jij hier, zeg op." Ik voel opeen een drang om de mensen hier in het ziekenhuis, die al kwetsbaar zijn, voor hem te beschermen. Er ontstaat een geïrriteerde uitdrukking om zijn schemerige gezicht, de schaduwen van de lamp laten hem er donkerder uit zien dan eerder in de hal. "Nee, niks van dat. Maar wat ik hier doe, gaat je niks aan, heb je dat ondertussen niet geleerd?" Boos schud ik mijn hoofd en ik voel mijn paardenstaat mee bewegen, met zoveel kracht probeer ik mijzelf te bewijzen.
Ik schrik als hij zijn hand om mijn keel sluit en mij omhoog de muur op duwt, ik dans op mijn tenen terwijl mijn handen om zijn polsen gaan.
"L-laat l-l-los." Het komst veel moeite om deze woorden eruit te krijgen en ik hap verwoed naar adem. Maar Harry heeft geen boodschap aan mijn bevel, dus moet ik mij op een andere manier duidelijk maken. Ik kan niet schoppen, want dan hang ik mijzelf waarschijnlijk op en ik heb ook geen nagels. Deze heb ik altijd kort, want hey, geen lange nagels in de zorg.
Dan laat ik hem los en hef mijn armen in de lucht, met heel veel kracht laat ik deze neer komen in de plek van zijn elleboog. Vloekend laat hij mijn keel los en ik zie dat ik de duivel in hem heb wakker gemaakt. Zijn blik veranderd meteen en er komt een soort vechtlust in, wat mij meteen pijnlijk duur komt te staan. Maar omdat hij nog niet helemaal op mij gefocust is, haal ik nog een keer uit en trap hem tegen zijn heup en hij valt hard tegen de een schoonmaak kar. Als hij zich opricht en weer in balans staat, weet ik dat ik mijzelf verschrikkelijk erg in de problemen heb gebracht.

'Vergeet ik elke keer als hij mij kwaad maakt, hoe gevaarlijk deze gek is?'

Het maakt hem vast niet uit of je nu een vrouw, kind of schattige puppy bent, hij grijpt je zonder genade. Voor ik weg kan vluchtdn, jammer ik het dan ook uit als hij mijn staart pakt en mij met veel kracht over een schoonmaak kar trekt, goddank staat dat ding op de rem. Mijn handen grijpen de rand van de kar vast, "verdomme, laat los jij mislukkeling!"
"Hoe denk jij mij te noemen?" Dan voel ik hoe hij achter mij gaat staan en zijn kruis tegen mijn kont duwt, 'o no, no, no, no.'
Hij trekt mijn hoofd naar achteren, zodat mijn rug hol trekt. Mijn handen grijpen de kar nog steviger vast als hij zijn lippen tegen mijn oor zet en begint met praten. "Dit keer zal ik je niet zo simpel laten gaan, ik wil dat je je dit herinnerd en mij niet opnieuw zo aanspreekt. En al helemaal niet trapt! I'm going to fuck you're mind, honey."

'nee, nee nee!'

Ik hap naar adem als zijn lippen van mijn oor afdwalen en ze plant in mijn nek, waar hij aan mijn huid begint te zuigen. De greep om mijn staart is niet langer hard en pijn vol, hij heeft hem nu alleen stevig vast. Ik voel hoe hij zijn tong gebruikt om een nat spoor achter te laten tot het einde van mijn nek, waarna hij opnieuw aan de huid zuigt en sabbelt.


Zijn voet dwingt mijn benen uit elkaar en hij schuurt tegen mijn billen aan, "je gedachten moeten mij verafschuwen, haten en vrezen. Maar je lichaam zegt heel iets anders, let maar op."
Na die woorden stapt hij achter mij weg en gaat aan de zijkant van mij staat, zijn hand houdt nog steeds mijn staart vast. Zijn andere hand kletst zonder waarschuwing op mijn billen, een gil verlaat mijn lippen. "Blijf met je poten van mij af." Mijn protest staakt als hij opnieuw met zijn hand op mijn achterste slaat, dit herhaalt hij genadeloos. Ergens wil ik huilen, schreeuwen en om hulp roepen, maar een ziek klein deel van mijn lichaam laat tintelingen veroorzaken tussen mijn benen, doordat hij laag op mijn kont slaat.
"Nog nooit heeft iemand er zo geil uitgezien in een uniform, maar jij, fucking hell." Opnieuw slaat hij mij, ik raak de tel kwijt en geef mij over aan het gevoel. Hij heeft gelijk, natuurlijk, mijn lichaam is in gevecht met mijn gedachtes. Ik weet dat mijn lichaam hiernaar smacht, al een hele tijd heb ik geen seks gehad. Deze handeling van hem, die niet hard is, zorgt voor grote opwinding. Maar mijn hoofd weet hoe idioot dit is, want ik haat hem, hij doet mij alleen maar pijn en hij weet zeker niet hoe hij met mensen om moet gaan. En in de discussie weten mijn hersenen het te winnen van mijn lichaam en besef ik nu sterk dat hij heel ziek bezig is en mij vernederd en hoe onderdanig hij mij maakt in deze situatie. Dat hij waarschijnlijk met een stijve in zijn broek staat, mij te 'straffen.'

"Stop, stop, jij wint. Ik kan niet meer!"

Ik breek, ik begin te huilen en hij laat mij los. Ik laat mijzelf vallen en huil aan zijn voeten, terwijl ik zijn oordelende blik op mij voel. "I-ik zal je nooit meer tegenspreken, uitschelden of ook maar een vinger naar je uitsteken, maar doe dit alsjeblieft nooit meer." Ik kijk met betraande ogen naar hem, als hij naast mij neer hurkt. Hij veegt een los gelaten pluk haar achter mijn oor en bekijkt mij, terwijl ik huil. "Je zei dat je mij nooit zou vernederen of beschadigen, maar dat heb je net gedaan."

Ik zie zijn blik veranderen, Harry zit blijkbaar niet langer vol Testosteron. Voor hij antwoord kan geven wordt er met kracht op de deur gebonsd, "maak open, beveiliging!"
Ik veeg snikkend de tranen weg en ik probeer overeind te komen, maar blijkbaar reageren wij niet snel genoeg van ik hoor het slot klikken en de deur zwaait open. 2 bewakers staan in de opening en richten zich tot Harry, "draai je weg bij haar en laat je handen zien." Tussen de mannen zie ik de manager en Becky staan, die waarschijnlijk haar twijfels had over de situatie. "Rustig mannen, er zijn geen problemen hier," antwoord Harry ze. Verder negeert Harry hun bevelen en blijft bij mij gehurkt, niks aantrekkend van de bewakers.
Dan opeens komt de manager kwaad tussen de bewakers door en kijkt naar mij en dan naar Harry, "jij, opsodemieteren uit mijn ziekenhuis."
Harry kijkt grijnzend naar de manager en knikt, "easy, ik ga al."
Hij haakt zijn arm onder de mijne, de bewaking stapt naar voren maar onderneemt geen actie als Harry mij met hem omhoog haalt. Harry kijkt mij onderzoekend aan, terwijl hij over mijn wang aait met zijn vingers. Dan laat hij mij los en stapt tussen de bewaking, langs de manager het ziekenhuis uit.
Zodra Harry weg is hap ik zoeken naar adem en overstroomt de paniek mij, Becky snelt op mij af en vangt mij op.

Zodra het met mij weer oké ging en ik mij excuus had gemaakt tegen de manager en ben ik naar het huis van Liz gevlucht. Becky was zo lief mijn uren over te nemen en ik wilde zo snel mogelijk hier weg.
Een kwartier later stap ik bij Liz naar binnen en zie haar op de bank zitten, "jezus wat zie jij eruit, wat is er gebeurd?" Ik schud mijn hoofd, ik heb geen zin om het incident te moeten benoemen of uit te leggen hoe ik Harry ken. "Hoe heet die jongen met wie je gedatet hebt en die shady praktijken deed? Hij handelde toch met illegale paspoorten en adressen?" Met grote ogen kijk Liz mij aan, "wat ben je van plan? Wat is er in hemelsnaam gebeurd?"

"Ik wil iemand zijn telefoonnummer hebben en een adres," want ik wil weten wie Harry Styles is.

"Oké, heeft dat iets te maken met het feit dat je er uit ziet alsof je een marathon gelopen hebt?" Ik schud mijn hoofd, "nee het was druk op werk en ik voel mij niet zo goed, hoofdpijn." Liz knijpt haar ogen tot spleetjes en ik weet dat ze er geen woord van gelooft. "Ik geloof je niet, wat ben je van plan?" Ze staat op en gaat met haar armen over elkaar voor mij staan, "vertel mij." "Ik ga iets stoms doen en ik doe dat zelf, zonder dat jij mij kan tegenhouden.


"Prima, ik zorg dat hij contact met jouw opzoekt. Goed?" Ik knik en glimlach naar haar, "dankjewel. Echt, heel erg." Ze knikt langzaam, "ik hou je in de gaten. Break up kan hele rare dingen met een mens doen." Moppert Liz, terwijl ze weer plaatst neemt op de bank.

Dan ga ik naar boven, ik woon hier nog namelijk, mocht iemand zich dat afvragen. Zodra ik een kamer leefbaar heb gemaakt en de douche en wc oké zijn, kan ik mij in mijn eigen huis langzaam gaan settelen. Maar nu wil ik maar 1 ding, douche, heel heet en heel lang.
Ik kleed mij snel uit in de badkamer en draai mijzelf om in de spiegel, met grote ogen kijk ik naar mijn rode billen.

"Gore klootzak!"

Ik schreeuw kwaad naar mijn eigen spiegelbeeld en ik weet dat ik hem hiervoor betaald ga zetten, maak je maar klaar voor de nieuwe Eloise, Harry Styles.

Reacties (1)

  • LeLouisx3

    Becky die aan de deur van het poetshok staat te luisteren: 😳😱

    Harry is zo grof en aggressief met haar, maar tegelijk ook zo lief, bijvoorbeeld wanneer hij weg wordt gestuurd. Hij blijft wel creepy! Zou me niets verbazen als hij vaak in haar huis zit

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen