Foto bij Unbreakable Love || hoofdstuk 14

Ik hoef niet te vertellen hoe de afgelopen week er uit zag denk ik, want naast een hoop gesnotter, vet eten en amper slapen ben ik heel blij dat ik eindelijk weekend heb. Ik lig huilend in bed en voel mij ontzettend leeg, want misschien verwacht je dat Harry hier aan de deur stond zodra ik thuis was? Dat hij mij achterna gekomen was toen ik weg stormde? Nou nee, hij is totaal uit beeld verdwenen. Ik heb niks meer van hem vernomen en denk dat we niet langer bij elkaar zijn, want waarom zou hij anders weg blijven?
Deze gedachtes maken het er niet beter op en ik verberg snikkend mijn gezicht in het kussen, maar als ik uit gehuild ben word ik boos. Dit is iets wat zich herhaalt, ik huil, ik schreeuw en ik eindig leeg en gebroken op bed. Want ik heb het gevoel alsof iemand mijn hart eruit gescheurd heeft en mij voor vuil heeft achter gelaten.

"Lieverd, wil je eindelijk praten wat er gebeurd is? Ik maak mij echt zorgen om je, zo erg dat ik op het punt staat je ouders te bellen." Ik werp een giftige blik op Anna, "waag het niet om mijn ouders te waarschuwen."
"Oké, ik beloof dat niet te doen, maar praat alsjeblieft tegen mij." Ik kom omhoog en sla met mijn handen op mijn knieën. "Oké, ik zal het vertellen. Hij liegt tegen mij, hij gaat niet naar school, neukt met andere vrouwen en gebruikt zijn appartement als 1 of ander ganghol. Ondertussen heb ik niks meer van hem vernomen en ik haat hem." Vol medeleven kijkt Anna mij aan, ik zie dat ze echt met mij mee leeft, maar ik heb dat niet nodig.
"Ik ga uit, alleen." Ik sta op en ga de badkamer in, waar ik mijzelf schoonmaak en make-up mijn gezicht smeer. Uit de kast pak ik een zwarte jurk en rode hakken, waarna ik mijn haar opsteek en een gouden ketting om mijn nek hang die tussen mijn borsten valt.
Als ik de huiskamer inkom en mijn sleutels pak gaat Anna voor de deuropening staan, "ik wil dat je mij belooft over een uur te bellen dat het goed gaat. Doe geen stomme dingen en als er iets is, bel je." Ik knik, ik weet dat Anna niet weg kan omdat ze morgen vroeg iets met haar stage heeft, anders was ik nooit alleen gegaan.

Niet veel later stap ik een kroeg in waar ik een rode wijn bestel, die ik iets te snel naar binnen drink. De verschillende mannen die langs komen en mij lieflijk toe lachen of een praatje proberen te maken keren snel weg als ik ze geïrriteerd de rug toe keer.
"Jij ziet er zwaar gefrustreerd uit, trouble in paradise schat?" Ik kijk op naar de barkeeper, hij is de eerste die een klein glimlachje krijgt. "Zo iets wel ja, mag ik nog een rode wijn?" Hij knikt en begint en wijnglas schoon te vegen, als hij de wijn inschenkt bekijkt hij mij nogmaals. "Wil je er over praten? Wij barkeepers zijn vaak ook therapeuten en een schouder om op uit te huilen." Ik moet glimlachen om zijn poging tot een grapje, "ik heb genoeg gehuild dank je. Maar het cliché verhaal, gebroken hart. Je wijn helpt wel kan ik je vertellen," en ik hef het glas naar hem op en hij knikt dankbaar.

Jorden, een jongen uit Nederland die hier heen is gegaan om te studeren. Hij is erg nuchter en weet precies wat hij moet zeggen om mij op te vrolijken en te charmeren. Ik geniet van de wijntjes die hij mij geeft en ik luister naar zijn verhalen, die eigenlijk nergens over gaan.
"Maar dus, ik ging daar dus naar binnen om een tatoeage te zetten. Het moment dat die naald mijn arm raakt, schijt ik 7 kleuren en vlucht de stoel uit." Ik moet hard lachen om zijn verhaal, terwijl hij het bewijs laat zien op zijn arm. En inderdaad, er zit een streepje waar hij nooit meer vanaf komt. "Echt een held he." Grijnzend kijk ik hem aan, terwijl ik een slokje wijn neem. "Ha, nou ben jij zo dapper dan? Heb jij een tatoeage?"
De glimlach verdwijnt van mijn gezicht en ik kijk naar mijn hand, waar ik over de gezamenlijke tatoeage met Harry een pleister heb geplakt. Ik peuter het randje los en trek dan in een harde beweging de pleister los. "Ik heb er 1, koste wel een paar tranen kan ik je vertellen. Ik zie dat hij verbaast is over mijn pleister actie, "want je plakt er een pleister op omdat?" Hij kijkt mij vragend aan terwijl ik er met mijn duim overheen aai. "Ik heb een gezamenlijke tatoeage met mijn vriend, ex of wat hij nu ook is. Jorden buigt zich naar voren en kijk er goed naar, "laat mij raden, zijn naam begint met een H?" Ik knik , "ja, Harry." Hij sist en kijkt mij hoofdschuddend aan, "is ie naar Zweinstein gevlucht lieverd?" Ik knipper even met mijn ogen en weet niet wat ik hier mee moet, snap ik de grap wel?" "O kom op, Harry potter de tovenaar die op een school zit die Zweinstein heet?" Het kwartje valt en ik moet even grinniken, "haha nee helaas, zijn naam is Styles, geen Potter."
Even is Jorden afgeleid omdat hij 2 mannen naast mij helpt, als ze voorzien zijn van 2 biertjes zie ik dat ik die mannen eerder heb gezien. Deze engerds keken naar binnen in de tatoeage shop.
Misschien wonen ze hier wel, de shop is dichtbij tenslotte. Ik glimlach als ik een klein glas voor mijn neus krijg, "hier neem wat water bij je wijn. Lijkt mij een goed idee, anders heb je morgen ochtend spijt denk ik." Ik bedank hem en iets te gulzig drink ik het water op.

Ik weet niet hoelang ik hier al zit, maar ik voel mijzelf steeds waziger. Ik ga met mijn handen over mijn gezicht en besluit even naar het toilet te gaan. De wereld duizelt meer dan ik gewend ben, ik weet succesvol te plassen en in de wc bel ik Anna. Helaas krijg ik haar voicemail en ik vertel dat ik naar huis kom. Als ik de deur open van het toilet kijk ik in het gezicht van Jordan, "hey. Je bleef erg lang weg, alles goed?" Ik haal mijn schouders op, "de wijn kickt harder in dan ik dacht." Hij grijpt mijn arm als ik misstap en bijna struikel, "kom, je hebt wat frisse lucht nodig, hierachter kunnen we wel even rustig zitten."
Ik hap dankbaar naar lucht als ik buiten kom, waar ik samen met Jordan op de stoep ga zitten van de kroeg. "Moet jij niet werken?" "Ze redden het wel even zonder mij hoor, ik denk dat ik even een oog op jouw moet houden. Je ziet er niet echt goed uit."
"Bedankt," mopper ik plagend. Maar ik zag zelf in de spiegels van het toilet ook wel, dat ik er wel eens beter uit gezien heb.


Ik kijk op als er een auto aan komt rijden achter de steeg van de kroeg, "ik wist niet dat er auto's mochten komen." Met een glimlach kijkt Jorden mij aan, maar antwoord niet. Mijn ogen worden groot als ik zie dat het de 2 mannen zijn die eerder nog naast mij zaten, o shit, dit voelt niet goed. Ik sta op, behoorlijk wankel en wil naar binnen lopen, maar Jorden houdt mij tegen. "Niet zo snel lieverd, ik heb nog iets van je nodig." Verbaast kijk ik hem aan, "sorry wat? Wat heb je nodig?" Ik word pijnlijk bij mijn arm gegrepen en hij trekt mij richting de mannen, die grijnzend op mij af lopen en in hun handen wrijven. Ik struikel meerdere keren over mijn voeten, wat is er met mij aan de hand? Mijn ogen richten zich op Jorden als hij begint met praten. "Ik heb informatie nodig over je ex."
Met angstige ogen kijk ik naar hem, hij zie er opeens niet zo vriendelijk meer uit. Als ik mij naar de mannen toe draai, weet ik dat ik machteloos ben als 1 een doek uit zijn broek vist en deze naar mij toe duwt. Ik ben niet zo wereldvreemd, ik lees. Ik weet ook wel dat daar waarschijnlijk een stofje in zit die mij ver weg neemt. Ik neem een grote teug lucht en probeer nog even te vechten tegen de mannen en de doek, maar als ik een stom in mijn maag krijg proest is alle lucht uit en hap ik hopeloos naar nieuwe.

Reacties (1)

  • LeLouisx3

    Oh nee!! Harry's vijanden nrmen haar mee, nu moet hij haar wel redden..

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen