Bill POV.

Na even rijden we verder naar huis terwijl de meiden op de achterbank al langzaam in slaap aan het vallen zijn, maar het is ook al laat voor de meiden. "Tom, mag ik zeggen hoe gelukkig ik ben?" Vraag ik en Tom lacht even.

"Dat mag je zeker Bill, want ik ben ook gelukkig. Jij maakt mij gelukkig," zegt Tom en ik bloos even.

"Jij mij ook, voor de volle 100 procent," zeg ik en Tom lacht even.



Wanneer we eenmaal thuis zijn dragen we Dafne en Hannah naar hun bedjes. "Zullen wij ook maar ons bed in kruipen?" Vraagt Tom.

"Ja, goed idee," zeg ik en ik moet zeggen dat er die nacht van slapen niet veel is gekomen.


Tom POV.

De volgende ochtend ga ik naar beneden en mijn moeder zit al aan tafel. "Tom, kunnen we even praten?" Vraagt mijn moeder ineens en ik knik even waarna ik mij neerzet.

"Er is toch niks ernstigs aan de hand?" Vraag ik.

"Nee, nee, zeker niet, ik wou alleen zeggen dat het wat druk wordt in huis, ook met de meiden. Ik word er niet jonger op en dat voel ik nu," zegt mijn moeder.

"Maar hoe is dat dan op te lossen?"

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh boy
    Tom en Bill moeten nog even met school!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen