Vijf dagen later.

Tom POV.

Vandaag is mijn beste dag tot nu toe sinds ik weet dat ik zwanger ben. Wanneer de bel gaat ben ik dan ook degene die naar de deur loopt en ik open hem. "Ehm, wie ben jij?" Vraag ik aan de vrouw voor de deur.

"Ik ben je moeder," zegt ze en mijn ogen worden groot.

"Wat doe je hier? Je bent vertrokken toen ik nog super klein was. Ik heb het prima zonder jou," zeg ik en ik sla de deur dicht.

"Tom, wie was dat?" Vraagt Bill gelijk.

"Ik wil er niet over praten," zeg ik en ik zet mij op de bank terwijl er een traan over mijn wang loopt.

"Oh schat," zegt Bill en hij komt naast mij zitten en slaat z'n armen om mij heen en dan gaat de bel weer.

"Niet opendoen hoor," zeg ik en Bill kijkt mij vragend aan.

"Wie is het dan Tom?" Vraagt Bill.

"M.Mijn moeder," zeg ik zachtjes.

"Wat? Maar ze was toch net zoals mijn vader overleden?" Vraagt Bill.

"Voor mij, ik herinnerde mij haar toch niet, maar in werkelijkheid was ze gewoon bij mij en mijn vader weggelopen," zeg ik zachtjes.

"Oh, dat had je mij dan wel eerlijk mogen vertellen," zegt Bill.

"Sorry, echt waar."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Als Tom dat dacht toen die klein was, weet die niet meer beter
    Geef hem niet de schuld Bill, hij kan er ook niks aan doen

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen