Tom POV.

Ik kijk even naar Bill, die inmiddels tv aan het kijken is. Ik voel gewoon dat hij er moeite mee gaat hebben om de kinderen los te laten wanneer ze volwassen zijn. Ik denk dat ik daar wel redelijk goed mee ga kunnen omgaan, ondanks dat ik nog altijd wel bepaalde zorgen heb over Tirza en Noah, maar ik heb geleerd om mijn gevoelens daarover onder controle te houden, net zoals Noah gaat leren om ook niet meer bang te zijn. Of toch om die angst niet zijn leven te laten beheersen. Ik denk niet dat die angst ooit helemaal verdwijnt.

"Tom, kom naast me zitten," zegt Bill waarna ik mij naast hem neerzet en ik leg mijn arm om hem heen.

"Wat kijk je?" Vraag ik.

"Was je niet aan het opletten?" Vraagt Bill plagend.

"Mijn gedachten waren weer ergens anders," beken ik dan.

"Over de toekomst?" Vraagt Bill.

"Ehm, ja, zo'n beetje," zeg ik en Bill knikt waarna hij z'n hoofd op mijn schouder legt. "Je beseft dat de kinderen ooit allemaal op zichzelf gaan wonen? De één waarschijnlijk eerder dan de ander, maar die dag gaat er komen," zeg ik voorzichtig.

"Daar wil ik nog niet aan denken," zegt Bill en zo'n reactie had ik ook wel verwacht.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik ook wel maar Bill moet langzaam wennen aan alles xP

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen