Tom POV.

"Het gaat weer wat soepeler," zegt mijn vader en ik knik.

"Als het zo doorgaat heb ik binnenkort ook geen stok meer nodig," zeg ik.

"Als je maar niet te snel zonder stok gaat lopen, want we willen je niet zien vallen," zegt mijn moeder.

"Nee, ik let wel op. Ik wil ook Bill en de kinderen niet laten schrikken," zeg ik en mijn ouders knikken waarna ik opnieuw een paar stappen zet.

"We zijn trots op jou lieverd," zegt mijn moeder en ze neemt mij in mijn armen.

"Ik ben ook trots op mijzelf," zeg ik met een glimlach waarna ik mijn stok weer pak. "Ik denk dat ik weer naar thuis wil om met mijn man te knuffelen," zeg ik.

"Bill zal vast ook op jou aan het wachten zijn," zegt mijn moeder met een glimlach en ik lach even.

"Ik hoop het," zeg ik met een knipoog waarna ik samen met mijn ouders terug naar huis vertrek.



Eenmaal thuis glimlach ik naar Bill en Erik. "Ik ga naar boven," zegt Erik dan waarna hij naar boven loopt en loopt naar mij toe.

"Ging je training goed?" Vraagt Bill.

"Ja, super, voordat je het weet kan deze stok bij het vuilnis," zeg ik, want dat vertrouwen is echt groot.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Super goed Tom!!!

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen