Bill POV.

Wanneer mijn moeder de deur opent verbaasd het mij dat ze mij gewoon een knuffel geeft. "Ik heb je gemist jongen," zegt mijn moeder.

"Ik jou ook mam," zeg ik zachtjes, want ook al was ik bang dat ze achter de waarheid zou komen. Het heeft er niet voor gezorgd dat ik haar niet heb gemist.

"En dat zijn dus mijn drie kleinzoons," zegt mijn moeder en ik knik waarna ik even naar Tom kijk.

"Kom maar jongens. Jullie oma bijt niet," zegt Tom en hij zet voorzichtig een stapje naar achteren zodat de jongens zich niet meer achter hem kunnen verstoppen.

"Ze lijken alle drie echt op jou toen je zo jong was," zegt mijn moeder en ik glimlach even.

"Ja, het is bijna eng," zeg ik.

"Kom binnen," zegt mijn moeder dan waarna we naar binnen lopen. Mijn moeder begrijpt duidelijk dat de drieling er nog niet klaar voor is om door haar geknuffeld te worden.

"Ga maar even spelen," zegt Tom tegen de jongens en hij zet wat speelgoed bij ze neer waarna we samen tegenover mijn moeder gaan zitten. "Ik denk dat een goed gesprek nu wel belangrijk is," zegt Tom en mijn moeder knikt instemmend. Nu hopen dat het gesprek goed verloopt, maar met hoe vriendelijk mijn moeder zich op dit moment gedraagd moet het haast wel goedkomen.

Reacties?

Reacties (2)

  • Luckey

    Gelukkig houd ze het rustig voor de kindere.
    Ze kan er toch niks aan veranderen

    1 week geleden
  • DoNotBlink

    Gewoon iedereen rustig zijn verhaal laten doen

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen