Bill POV.

"Hoe ging het?" Vraag ik in de pauze aan Tom.

"Uiteindelijk werd Dafne toch vrij snel stil en kon ik zonder verdere zorgen vertrekken," zegt Tom.

"Mooi zo," zeg ik met een glimlach.

"Ja, ik was daar ook wel blij mee. Ik weet niet of ik weg had kunnen gaan als ze zou blijven huilen," zegt Tom.

"Dat had je vast wel gekund. Ik kon het ook," zeg ik.

"Maar jij wist dat ik er nog zou blijven. Dat is toch anders, niet?" Vraagt Tom.

"Hmm, ja, misschien," zeg ik en Tom geeft mij een kus waarna we ons neerzetten.

Ik loop dan naar mijn lokaal, wanneer ik ineens door iemand mee wordt getrokken en snel kijk ik naar die persoon. "S.Steven," breng ik angstig uit. "Jij hebt toch les?" Vraag ik, want hij zit bij Tom in de klas.

"Ja, maar jij dacht slim te zijn, maar ik ben slimmer," zegt hij met een grijns en ik kijk hem kwaad aan, ook al is de zelfverzekerdheid die ik probeer uit te stralen maar schijn.

Reacties?

Reacties (2)

  • Luckey

    Oh god nee!!
    Tom!! Haal die klasgenoot eens snel Nijntje vriend weg!

    1 week geleden
  • DoNotBlink

    Oh no

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen