Tom POV.

Ik kijk naar Niek terwijl hij voorzichtig uit z'n slaap zou moeten ontwaken. "Waarom opent hij z'n oogjes nog niet?" Vraagt Bill lichtelijk in paniek.

"Dat heeft tijd nodig. Ze worden niet gelijk na een seconde wakker schat," zeg ik en Bill knikt langzaam en ik merk dat hij z'n hand op z'n buik heeft rusten. "Je hebt geen last van je buik, toch?" Vraag ik bezorgd.

"Nee, hij of zij is gewoon druk, that's it," zegt Bill en ik knik even waarna ik naar Brian kijk, die al net zo gespannen oogt.

"Jullie weten dat Lucy het mij niet in dank gaat afnemen wanneer ze hoort dat ik haar niet heb gebeld he?" Vraagt hij.

"Dat weten we, maar we zullen jou dankbaar zijn en zonodig een goed woordje voor jou bij haar doen," zeg ik. Niet dat Bill en ik graag met Lucy praten, maar als ze ruzie krijgen hierover is dat wel het minste wat we kunnen doen.

Wanneer we zachte kreuntjes bij Niek vandaan horen komen focussen we ons weer gelijk op hem. "Lieverd, je bent wakker," zegt Bill en hij pakt Niek z'n handje vast en je ziet de kleine man gelijk ontspannen.

"Papa," zegt hij zachtjes.

"Ja, ik ben er en papa Brian is er ook en Tom is er," zegt Bill en we kunnen allemaal alleen maar blij zijn dat dit toch goed is afgelopen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Gelukkig is Niek wakker
    Lucy ik die hè wat als je boos word

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen