Bill POV.

Uiteindelijk lukt het mij om mij eroverheen te zetten en zet ik een speciaal ontbijt voor Tom in elkaar met versgeperste sinaassappelsap. "Ik hoop dat je het lekker vindt," zeg ik tegen Tom.

"Je had echt niet zoveel moeite hoeven doen hoor," zegt Tom.

"Ik wou je gewoon bedanken. Heel misschien kan ik door jou nu weer langzaamaan mijn leven op gaan pakken," zeg ik.

"Je hoeft je niet groot te houden Bill. Ik snap dat het lastig zal blijven," zegt Tom en ik knik even waarna ik mij tegenover hem zit.

"Ik dacht dat jij zo'n vertrouwen in mij had," zeg ik.

"Dat heb ik ook. Alleen besef ik ook dat het niet vandaag of morgen zover zal zijn. Het kan best nog maanden duren," zegt Tom en ik knik langzaam.

"Als het niet nog langer duurt," zeg ik met een zucht.

"Dat is afwachten, maar weet dat je altijd met mij erover kan praten. Of met je moeder. Ze heeft jou echt heel erg gemist," zegt Tom.

"Ik haar ook, als ik eerlijk ben," zeg ik en Tom legt z'n hand op die van mij.

"De relatie tussen jou en je moeder zal binnenkort vast ook weer hersteld worden, maar alles op jouw tijd, ja?" zegt Tom en ik knik even. Sam en ik hebben altijd veel van onze moeder weg gehad, dus mijn moeder binnenkort weer bezoeken zal een grote stap worden. Ik hoop alleen dat de stap niet te groot gaat zijn.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Stapje voor stapje
    Eerst weer een beetje normaal leven opbouwen

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen