Tom POV.

"Oh, wow, dit zag ik niet aankomen," brengt mijn vader uit.

"Ik snap dat het een shock is. Sorry dat ik het nu pas vertel," zeg ik zachtjes.

"Ehm, hoe oud is de drieling, aangezien er al een vierde kindje op komst is?" Vraagt mijn vader dan.

"Twee," zeg ik.

"Ik dacht dat je ons wel zou waarschuwen wanneer we opa en oma zouden worden," mengt mijn moeder zich dan in het gesprek.

"Sorry, het, ehm, het ligt gewoon wat ingewikkeld," beken ik dan. Misschien had ik toch beter de waarheid kunnen vertellen, want nu snappen mijn ouders zeker niet waarom ik hun kleinzoons bij hen heb weggehouden. Het is daarom ook dat een schuldgevoel mij bekruipt.

"Wanneer kunnen we ze zien?" Vraagt mijn vader dan ineens.

"Als het aan mij ligt morgen al. Wat zeggen jullie er van? Gezellig jullie kleinkinderen ontmoeten?" Vraag ik.

"Ja, dat lijkt ons leuk. Woon je nog steeds op hetzelfde adres?" Vraagt mijn vader.

"Ja, voor nu nog wel," zeg ik, ook al denk ik wel dat we binnenkort gaan verhuizen, maar dat moeten we nog maar bekijken.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ja weg daar!!
    Geen leonie meer

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen