Bill POV.

Wanneer Tom even later de deur uit is zet ik mijzelf voor de televisie om een mooie natuurfilm te kijken. Natuurfilms werken ook altijd zo ontspannen. Voor mij dan toch. Ik snap dat andere mensen weer ontspannen van andere dingen. Tom ontspant bijvoorbeeld van een goede game en dan bedoel ik wel de wat rustige games. Andere soort games bereiken eerder het tegenovergestelde.



Wanneer de Tom thuis is met de meiden krijg ik gelijk twee grote knuffels van ze. "Wat zijn jullie toch lief," zeg ik.

"De aangifte is trouwens gedaan hoor schat," zegt Tom.

"Maakt dat Steven eigenlijk niet alleen woedender? Als hij wegkomt met wat hij heeft gedaan komt hij sowieso achter ons aan," zeg ik bezorgd.

"Of juist niet, want dan weet hij dat we niet terugdeinzen om hem te melden en ik denk dat hij een tweede melding zeker niet gaat veroorloven," zegt Tom en ik knik langzaam.

"Ik hoop dat je gelijk hebt," zeg ik zachtjes, want de angst bij mij is echt groot. Ik weet nu hoe ver Steven kan gaan en ik wil het echt niet mee maken dat hij iets is wat nog weer een stap erger is, want nu kan ik het wel weer verwerken, ook al blijf ik bang, maar dan wordt dat weer een stap moeilijker.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme Bill
    Snap zijn angsten toe nemen
    Gelukkig is Tom er wel
    Nu van je meiden genieten

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen