Foto bij Hoofdstuk 12

Na het emotioneel gesprek...

“Ik moet maar eens gaan. Ik moet mijn zusje nog bezoeken en ik moet ook nog naar huis, anders zal mijn vader denken dat ik ergens buiten aan het daten was…”, zei Axel een beetje lachend.

“Ga maar. Ik moet ook nog verder Netflix kijken! Ik was net aan het midden van de film en opeens kwamen jullie”, zei Nathan, terwijl hij duidelijk loog een naar mij keek. Er zat hem iets dwars, maar wat, dat wist ik niet. Dat moest ik nog uitzoeken. Axel nam afscheid en ging met de taxi richting het ziekenhuis.

“Nathan, is er iets?”, vroeg ik heel voorzichtig. “Nee er is niks”, antwoorde hij, terwijl hij naar de televisie keek. “Ik weet dat je liegt. Misschien moet je eens de waarheid spreken. Ik weet dat er iets mis is, je doet al dagen zo!”, zei ik.

“Er is toch niks! Ik zei het toch al!”, zei hij geïrriteerd en een beetje te luid. “Nathan, ik ben jouw zus. Ik moet weten wat er is, zodat ik je kan steunen en misschien zelfs een oplossing kan voorstellen”, zei ik zacht een ik legde een hand op zijn schouder.

“Sorry, ik denk dat ik een beetje te luid had geroepen”, zei Nathan. “Dat maakt niet uit. Vertel maar, wat is er?”
“Weet je nog, onze neef Jordan?”, zei Nathan heel voorzichtig. “Ja, wat is er met onze lieve neef?”
“Zaina, ik zou hem niet zo snel lief noemen. Hij is gaan voetballen en volgens het laatste wat ik gehoord had, speelt hij in een school genaamd Alius Academy…”
“Wat is de Alius Academy?” “Ik weet het zelf niet, maar de naam stelt me niet echt gerust. Vertel dit alsjeblieft aan niemand, oké?”
Ik was in hevige shock. Hoe kon dat in hemelsnaam? Wat is er met mijn lieve en betrouwbare neef gebeurd?
Ok, ik moest me daar nog niet veel zorgen over maken. Er was een wedstrijd te spelen! Over 1 dag was de wedstrijd… “Nathan, wil je met mij in de tuin komen trainen? Ik wil beter worden voor de wedstrijd van morgen. Ik denk dat het tijd is om alles los te laten en te gaan voetballen!”, zei ik en ik vloog de deur uit. Nathan kwam ook uit de zetel en volgde me naar onze tuin.

“Heb je al een supertechniek sinds je op de Royale Academy zit?”, vroeg Nathan.
“Ik had 1 afzonderlijke supertechniek, de rest was samen met mijn teamgenoten van Royale”
“Mijn supertechniek zal ik je zo laten zien”
Ik maakte een grote draai naar boven, schoot naar beneden, richtte op het doel en riep : “spiraaltornado!!!”
Het zat erin. Ik haat die move al een jaar niet meer gedaan, maar hij was even sterk. Tot nu toe dachten Axel en Kevin dat ik een spits was die niet kon schieten, maar ik kon er wel wat van! Ik zal iedereen bewijzen dat ik ook talent heb zonder dat de commandant mij moet commanderen! De Royale Academy had mij goed gedaan. Maar ik voelde me veel, vele beter bij Raimon's team. Ik hoorde daar thuis, bij dat team. "Nathan, ik ben blij dat ik in hetzelfde team als jou zit, en dat ik weer vrij kan voetballen en kan doen wat ik ook wil!"

"Ik ben blij dat je dat zegt, zusje", zei Nathan als antwoord.
"Zullen we pizza's bestellen, zus?, zei Nathan een beetje smekend.
"Jij bent de baas, doe maar wat je wilt, broer. Jij bent tenslotte de oudste, toch?"
Eigenlijk wist ik wel dat hij dat zou bestellen, maar ik wou er zeker van zijn dat die pizza's vandaag op mijn bord lagen!
I love pizza's! (en voetbal)

Trouwens, de foto van dit hoofdstuk vond ik op Google en ik moest daar echt zo hard om lachen:)xDxD

Reacties (2)

  • Samanthablaze

    Is Jordan hun neef?:8:O

    1 week geleden
  • Moonfoster

    Ik love pizza to 🍕🍕 (Mijn bijnaam is pizza 😅😅😁😁😁) leuk stukje

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen