Sorry dat ik al een tijd niets meer geplaatst heb. Helaas neemt mijn opleiding veel tijd in beslag. Zodra het klaar is kan ik vaker weer plaatsen.

Vanwege de geheimhoudingsovereenkomst die ik heb moeten tekenen toen ik in Luno aankwam kan ik helaas niets zeggen over de test.
Maar als jullie het verhaal willen horen, lees dan door. Onthoudt alleen dat jullie dit niet van mij hebben.



Nadat de man zo plotseling achter mij was verschenen liep ik gespannen het huisje in. “Wat fijn dat je bent gekomen Aurora. Heeft je vader je inderdaad kunnen brengen?”
“Ja, dat is goed gegaan. Wat fijn dat het op deze manier geregeld kon worden.” zeg ik een beetje schuchter. De man klapt in zijn handen en zegt “laten we beginnen. Ga lekker zitten.” Zegt hij terwijl hij naar een bank gebaard. “Wil je iets te drinken?” Onzeker knik ik, en antwoord, “Ja lekker, hebben jullie zwarte koffie?” Het oude vrouwtje zegt met een krakende stem: “Ja zeker, ik ga het voor je zetten.” De man begint te praten, “We hebben op een nogal aparte manier met elkaar kennis gemaakt, sorry daarvoor, maar het was nodig om het gene dat wij doen voor de mensen geheim te houden. Mijn naam is Busther.” Ik denk, Busther dat is een aparte naam. Ik zeg: “Wat fijn om eindelijk je naam te kennen. Vanaf het eerste moment dat je mij op belde, en zei dat je naam er niet toe deed werd ik nieuwsgierig naar wat je naam zou zijn. Dat raadsel is in ieder geval nu opgelost.” Maar dan nu nog de vraag waarom alles omtrent de test zo geheimzinnig is hoor ik een stemmetje in mijn achter hoofd zeggen.
“Waarschijnlijk denk je inmiddels, waarom doen ze zo geheimzinnig over de test.” Mijn gezicht verstrakt, oh god, kunnen ze mijn gedachte lezen?
“De Test moeten wij uitvoeren van het algemene bestuur van Moja. Het nieuwe onderwijssysteem en de test zijn nou met elkaar verbonden.”
“U heeft het over het geheimzinnige onderwijssysteem waar ergens dit jaar de eerste resultaten van verschijnen?” “Dat klopt helemaal.” Zegt hij met een twinkeling in zijn ogen. “beiden projecten zijn om te kijken of we op een effectievere manier mensen kunnen opleiden. Ik neem aan dat je weet dat er problemen zijn met het werk dat de bewoners van Moja kunnen verrichten. Aangezien er nog maar een. Ik kap zijn verhaal af, “Natuurlijk ben ik daarvan op de hoogte. Iedereen weet daar toch van?” “Daar vergis je je in. Alleen de mensen van wie wij willen dat zij het weten, weten het.”
“Hoe bedoel je? Die problemen zijn uitgebreid in het nieuws geweest.”
“Heb je die berichtgeving op TV gezien, of alleen op die ouderwetse computer en ooglens van je?” Ik denk diep na, en antwoord: “Dat zou ik zo niet meer weten. Volgens mij gewoon op TV.” Op dat moment komt het oude vrouwtje weer terug met een blad met kopjes, schoteltjes, een koffiepot en koekjes. Ze pakt met trillende handen een schoteltje en een kopje, en schenkt voor mij een kopje koffie in. Dan legt ze er een koekje naast en geeft het schoteltje aan. “Als je blieft meisje.” Zegt ze en loopt weg. “Na de korte interventie Wil ik even verder gaan. Die berichtgeving is niet op TV geweest. Alleen als wij willen dat jij dat ziet, gebeurd dat.” zegt hij met een zelfgenoegzaam lachje. “Nu we de uitleg hebben gehad, laten we met de test beginnen.”
Uit een stapeltje papparassen pakt hij een klembord met de gevreesde geheimhoudingsovereenkomst erop. “Als je deze even wil tekenen kunnen we echt beginnen. Als je het formulier zo getekend hebt moet je hem aangeven. Daarachter zitten een aantal vragen lijsten.”
Ik probeer nog eerst de geheimhoudingsovereenkomst te lezen, alleen staat het in zulke taal dat ik na drie regels al afhaak. Ik zet mijn krabbel en geef het formulier aan Busther.
Zodra die van het klembord is zie ik een lijst met minstens vijftig vragen. “Moet ik al deze vragen invullen?” Vraag ik verbaast. “Ja, en het kost best veel tijd. Dus ik zou maar snel beginnen als ik jou was. Succes.” Met die worden staat hij op en loopt de kamer uit.

Reacties (1)

  • ZainaSwift

    Bedankt voor het nieuwe hoofstuk en veel succes met school!

    1 week geleden
    • Deparnieux

      Ik ga je een tip geven die je NOOIT mag vergeten.
      begin op tijd aan opdrachten, anders heb je net als ik geen sociaal leven meer. de opdrachten kosten altijd meer tijd dan je van te voren denkt. oh en btw onderschat niet hoeveel tijd het kost om een goede bronverwijzing te maken.

      1 week geleden
    • ZainaSwift

      Ik haat bronverwijzingen. Bedankt! Die zal ik onthouden. Ik heb die echt heel hard nodig. Meestal begin ik altijd te laat aan mijn taken, maar ik krijg ze gelukkig wel op een manier af 😊 Maar ja…

      1 week geleden
    • Deparnieux

      Ja je krijgt het wel af, maar vraag niet hoe. In mijn geval vaak met een nacht doorhalen.

      1 week geleden
    • ZainaSwift

      Ja inderdaad

      1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen