Tom POV.

We zwemmen nog even door wanneer Bill ineens z'n armen om mij heen slaat. "Ik heb nog eens nagedacht en het geeft mij eigenlijk best een goed gevoel om te weten dat je van mij houdt," zegt Bill.

"Ik zei dat ik je leuk vind," zeg ik.

"Oh, ja, maar vriendschappelijk houd je wel al van mij, toch?" Vraagt Bill en ik knik waarna hij z'n hoofd op mijn schouder legt. "Ik besef steeds meer dat ik gewoon de armen van jou en mijn moeder had moeten opzoeken," zegt Bill dan zachtjes.

"Dat snap ik, maar ik snap ook dat je op dat moment niemand wou zien. Dat het voelde alsof niemand jou zou begrijpen," zeg ik en Bill knikt even.

"Dank je Tom. Het blijft pijn doen, het zal altijd pijn blijven doen, maar ik ben dankbaar dat ik weer wat meer kan leven," zegt Bill zachtjes.

"Voor een deel doe je dat ook zelf he. Als jij geen zin hebt om te doen wat ik jou zeg, dan doe je dat vermoedelijk ook niet," zeg ik.

"Daar heb je misschien wel gelijk in ja," zegt Bill en ik knik even waarna ik Bill z'n lippen op die van mij voel.

"Weet je dit zeker?" Vraag ik onzeker en Bill knikt waarna ik hem liefdevol terug begin te zoenen.



Wanneer we thuis zijn voel ik Bill z'n lippen opnieuw op die van mij waarna hij aan mijn broek begint, maar al snel stopt hij.

"Bill, wat is er?" Vraag ik bezorgd.

"Ik, het is toch nog te vroeg, sorry," zegt Bill waarna hij snel naar boven loopt en ik zucht even. Dat had ik door moeten hebben, maar op een gegeven moment kon ik gewoon niet meer nadenken, maar voor nu weet ik dat het beter is om Bill even alleen te laten.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Stapje naar voren en dan paar stapjes terug

    3 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen