Een paar maanden later.

Tom POV.

"Ja Bill, je doet het goed," zeg ik en ik zie duidelijk dat Bill alles aan het geven is en ik ga rustgevend met mijn hand over z'n arm. Ik weet dat ik Bill z'n steun moet zijn.

Het duurt even, maar uiteindelijk zijn er twee jongetjes geboren. Nicolaas en Fabio. "Kijk Bill, zijn ze niet mooi?" Vraag ik, maar het enige dat ik bij Bill zie zijn tranen die dreigen z'n ogen te verlaten.

"Oh, Bill," zeg ik, maar hem in mijn armen nemen kan nu niet.

"Z.Ze lijken op mij en Sam," snikt Bill.

"Daar ga je mee om kunnen gaan. Dat verzeker ik je. Je houdt toch van ze?" Vraag ik en Bill knikt langzaam. Ik heb het gevoel dat dit alles een grote uitdaging gaat worden, maar Bill gaat het aan kunnen. "Wil je ze nu vasthouden?" Vraag ik en Bill knikt waarna ik ze allebei aan Bill geef.

"Ze zijn inderdaad mooi," zegt Bill dan zachtjes.

"Echt he," zeg ik en Bill knikt.

"Daarnaast, ze hebben mijn familieneus, dus daarin lijken ze al niet op jou en Sam," zeg ik en Bill heeft eindelijk weer een echte lach op zijn gezicht.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw zo lief
    Komt goed Bill ze zijn geen 100% kopie van Dam en jou
    Tom dna zorgt daar wel voor

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen