Bill POV.

Vandaag kom ik aan bij het kamp en ik zeg mijn ouders gedag. "Jullie kunnen wel gelijk gaan, ik zie verder ook geen ouders hier," zeg ik.

"Natuurlijk lieverd. Tot over twee weken," zegt mijn moeder en ze geeft mij een knuffel waarna ik ook een knuffel van mijn vader krijg waarna ik met mijn spullen het terrein oploop.

"Je bent hier voor het kamp neem ik aan?" Vraagt ineens iemand en ik draai mij om en zie één van de knapste mannen die ik ooit heb gezien waarna ik knik. "Mooi, ik ben Tom, ik zal één van de kampleiders zijn tijdens je verblijf hier," zegt hij.

"Hoe oud ben je, als ik vragen mag?" Vraag ik nieuwsgierig en Tom trekt z'n wenkbrauw even op.

"23, maar het is niet de bedoeling om persoonlijke vragen te stellen," zegt Tom waarna ik braaf knik.

"Ik ben 17," zeg ik dan, ondanks dat hij daar niet om heeft gevraagd.

"Mooi zo. Morgen hebben we de eerste activiteit. Wat is je naam?" Vraagt Tom.

"Bill," zeg ik, zonder mijn achternaam te noemen en Tom draait wat met z'n ogen, maar kijkt toch op de lijst.

"Kamer 213, volg mij maar," zegt Tom waarna ik hem samen met mijn spullen volg. "Hier is het," zegt Tom en ik knik. "Om half zeven vanavond is het diner. Dat is in de grote zaal aan het begin. Dan zie ik je daar," zegt hij en ik knik waarna hij een sleutel uit een afgesloten kastje pakt en aan mij geeft.

"Dank je," zeg ik waarna ik de hut in loop en een jongen zie staan, waarschijnlijk mijn kamergenoot. Ook al zo knap. En dan nagaan dat de teller thuis op 0 staat en hier al op twee.

"Dit is dus onze kamer. Ik ben trouwens Caleb," zegt hij.

"Aangenaam, mijn naam is Bill," zeg ik waarna ik mijn hand naar hem uitsteek.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh oh oh
    Ben benieuwd

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen