Tom POV.

Wanneer de jongens in de nacht weer beginnen te huilen schiet Bill overeind. "Bill, schat, dit is normaal. Ze hebben in deze fase s'nachts regelmatig een flesje nodig," stel ik Bill gerust en ik ga met mijn hand over z'n arm.

"Maar wat als er wel eens één echt pijn heeft, of wat dan ook?" Vraagt Bill bezorgd.

"Krampjes, tandjes, dat zullen we allemaal wel meemaken en dat zal ook pijn doen bij ze, maar levensbedreigend zal dat ook niet zijn," zeg ik waarna ik uit bed stap. "Kom je mee?" Vraag ik en Bill knikt waarna we de jongens hun flesje gaan geven.



Zodra de jongens weer in hun wiegje liggen blijft Bill bij ze staan. "Ik durf ze niet alleen te laten," zegt hij dan.

"Ik weet dat veel ouders het wiegje in de eerste periode ook wel eens bij hen op de kamer zetten. Misschien een goed idee als we de wiegjes voorlopig bij ons op de kamer zetten? Dan kan je ze telkens in de gaten houden," zeg ik.

"Dat lijkt mij fijn ja," zegt Bill.

"Maar dat regelen we dan wel morgen pas, als je dat niet erg vindt," zeg ik en Bill knikt.

"Dat is geen probleem," zegt Bill waarna ik mijn arm om hem heen leg, om daarna samen met hem naar onze slaapkamer te lopen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Mooie tussen weg voor Bill!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen