Tom POV.

"Kom," zeg ik dan tegen Myrthe en ik duw haar iets naar achter waarna ik naar buiten stap, om dan de deur achter mij te sluiten.

"Waarom mag ik niet binnen komen?" Vraagt ze.

"Omdat we nog steeds geen vrienden zijn. Ik laat niet iedereen zomaar binnen," zeg ik, terwijl van binnen kinder geluiden komen.

"Is jullie dochter niet alleen?" Vraagt Myrthe en ik zucht even.

"Dat is een vriendinnetje van Gerdine. Ontmoet in de speeltuin. Ze is iets ouder, maar dat maakt de meiden niks uit," zeg ik, want ook al praat ik niet graag op deze manier over Connie, Myrthe mag absoluut niet weten dat onze dochter daarbinnen is, want dat is hoe ik het met Karin heb afgesproken en daar houd ik mij aan. Ik weet namelijk dat als ik één misstap maak dat Karin Connie zo weer bij mij weg kan houden, want zij blijft degene die besluiten over Connie mag nemen.

"Dus je hebt het te druk om even te praten?" Vraagt Myrthe dan.

"Ja, maar daar heb ik het eigenlijk altijd te druk voor," zeg ik waarna Myrthe mij uit het niets een klap geeft en ik wrijf geschrokken over mijn wang. "Waar was dat voor?" Vraag ik geschrokken.

"Omdat ik dacht dat je anders was," zegt ze kwaad.

"Ja, dat is precies wat ik ook over jou dacht," zeg ik met een zucht, daarnaast is hoe ik doe gegrond, wat zij heeft gedaan, daar is geen excuus voor te vinden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Zij heeft fout gehandeld!
    Niet Tom!
    En nu is ze boos op hem! Dan had ze alles wel even anders mogen aan pakken!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen