‘Oh Flynn, Je bent er weer. Sorry.’ Ik kijk hem verrast aan.
‘Ik dacht dat je lag te slapen.’
‘Slapen gaat niet zo snel.’ Bij mij wel hoor, als je me moe genoeg bent.
‘Ik was zo vertrokken toen ik vanochtend ging slapen.’
‘Ja, maar zo moe ben ik ook weer niet. Het is meer dat ik wel ooit moet gaan slapen.’
‘Oh, ik was echt gebroken. Heb jij nog iets te vertellen?’ Als hij toch nog wakker is, kunnen we net zo goed nog even praten.
‘Nee, niet echt. ik zal niet weten waar ik het over moet hebben.’
‘Vind je May geen leuk meisje?’ Het kan gewoon niet zo zijn dat hij echt op niemand een oogje heeft.
‘Eh, nee. Ze lijkt me wat ontvlambaar.’ Dat is echt zacht uitgedrukt.
‘Ja, ze is inderdaad pittig.
‘Ik denk niet dat dat erg handig is.’
‘Maar tegenpolen trekken elkaar aan,’ glimlach ik
‘Niet in dit geval.’
‘Oké. Ik snap het. Ik vind haar ook maar niks.’ Helaas denk Alex daar anders over. Parveen lacht.
‘Dat is te merken.’ Ik lach ook.
‘Ik snap ook niet wat Alex in haar ziet.’ Echt niet hoor.
‘Ik weet het ook niet. Zo goed ken ik Alex ook weer niet.’ Ik dacht dat zij elkaar wel kende.
‘Morgen zul je hem wel beter leren kennen.’
‘Oké. Als niemand dat erg vind.’ Waarom zou iemand dat erg vinden?
‘Denk het niet. En je gaat sowieso met ons ontbijten. Ik maak het, dus ik bepaal ook wie er mee eet,’ glimlach ik. Het is wel zo. Ik bepaal wie er mee mogen eten van de krabben.
‘Bedankt,’ glimlacht Parveen.
‘Geen probleem. Ik moet alleen nog wel op krabben jacht.’ Waar ik eigenlijk niet zo zin in heb.
‘Er zijn vast genoeg krabben in de buurt.’ Dat zal geen probleem zijn.
‘Dat denk ik ook wel. Misschien kan ik ook nog wel een Piranha vangen.’ Ik weet niet of ze lekker zijn, maar we kunnen het altijd proberen.
‘Zijn die hier dan?
‘Yep, heb je Alex niet horen gillen vanochtend?’ Dat kan niet anders. Ik werd er zelfs wakker van.
‘Jawel. Alleen wist ik niet dat er piranha’s waren.’ Waarom zou hij anders liggen gillen in het water?
‘Hij werd dus aangevallen door piranha’s. Dus ga het water niet in tenzij je dood wilt.’
‘Oké. Bedankt voor de tip. Gaat alles goed met hem? Ik heb er niks meer over gehoord, dus het zal wel
‘Jawel, hij had alleen een paar bijtwonden in zijn been en aangezien we geen verband hebben heb ik zijn been verbonden met wat er was overgebleven van mijn shirt.’
‘Oh, ik hoop dat het meevalt.’
‘Het was even pijnlijk, maar volgens mij ging het nu wel weer.’
‘Gelukkig voor hem dan.’
‘Ja, inderdaad. Het was echt niet fijn om de pijn op zijn gezicht te zien.’ Ik wil hem alleen maar gelukkig zien.
‘Dat begrijp ik.’
‘Maar hij stelde zich ook wel een beetje aan. May en ik zijn ook beide gebeten en zo pijn deed het niet.’ Ja, het was echt niet zo heel pijnlijk.
‘Misschien kunnen jullie gewoon meer verdragen dan hem,’ zegt hij lachend.
‘Ik denk het. Wij zijn ook getraind dus we kunnen wel tegen een stootje,’ zeg ik lachend. Ik ben het wel gewend om gewond te raken.
‘Ja, inderdaad. Ik denk dat dat trainen wel wat uitmaakt ja.’
‘Klopt. Ik ben het wel gewend om gewond te raken.’
‘Gebeurt dat zo vaak?’
‘Niet vaak, maar het gebeurde wel eens. Het was nooit iets ergs.’ het waren altijd maar kleine wonden. Parveen knikt.
‘Dat is een risico dat je loopt.’
‘Yep, maar ik had het er graag voor over.’ Toen wel. Toen was ik nog dom.
‘Het moet zeker zwaar zijn geweest in het begin.’
‘Dat was het zeker en ik moest het me ook allemaal zelf leren.’ De eerste paar maanden waren echt verschrikkelijk. Ik wist niks en ik kon ook niks. Maar uiteindelijk begon ik het te leren.
‘Oh, dat moet lang geduurd hebben of viel dat mee?’
‘Het viel op zich wel mee. Het was wel makkelijker dat mijn vader wapens uit het Capitool had geregeld.’
‘Dat is wel aardig van hem ja.’
‘Dat was het zeker. Hij was de enige die mij nog een beetje hielp. Al denk ik dat hij dacht dat het maar een fase zou zijn.’
‘Alleen het was geen fase zeker uiteindelijk?’ Ik had hem echt slimmer verwacht.
‘Nee, anders had ik hier niet gezeten.’ Dat lijkt me duidelijk.
‘Dat is waar. Heb je je wraak eigenlijk al gehad of niet?’
‘Nee, ik weet nu dat wraak zinloos is. Al had ik wel bijna het meisje uit twee vermoord.’ Het scheelde echt maar een haartje. Parveen knikt.
‘Bijna? Ik zal het niet erg vinden als er eentje minder was hoor.’ Wie wel?
‘Ja, het meisje uit één kwam ertussen. Maar als ik ze nog een keer tegenkom maak ik ze af.’
‘Bedoel je Aderyn? Ik zal er niet mee zitten als zij er ook niet langer is.’ Nee, maar daar zou niemand mee zitten.
‘Yep, haar bedoel ik. Maar wie zou het wel erg vinden als zij er niet meer is?’ Ik kan echt niemand opnoemen. Nou ja, misschien May.
‘Geen idee.’
‘Ik ook niet. Ik denk dat alle tributen beginnen te juichen, als ze haar gezicht in de lucht zien verschijnen.’ Ik zou het in iedergeval wel doen.
‘Ja, dat denk ik ook. Ze is niet echt aardig tegen de anderen.’ Dat is echt een understatemend
‘Nee, precies. Niet dat ik haar ooit gesproken heb, maar het is haar schuld dat May Alex heeft aangevallen en het is ook haar schuld dat het meisje uit twee nog leeft.’
‘Ik sprak met haar, soort van. Het is wat je spreken noemt.’ Leuk? Denk het niet.
‘Het zal vast niet een gezellig gesprek geweest zijn.’
‘Nee, niet echt.’
‘Je kunt veel beter met mij praten,’ zeg ik lachend.
‘Ja, dat is eigenlijk wel waar.’
‘Ik zag er erg tegenop om de wacht te houden, maar dankzij jou is het toch leuk.’ Ik zag er echt tegenop, om de hele tijd alleen te zitten. Ik ben echt blij dat dat nu niet hoeft.
‘Graag gedaan. Niet dat ik wat te doen had,’ glimlacht hij. Ik lach.
‘Je kunt beter samen niks doen dan in je eentje.’
‘Ja, inderdaad. Nu je het zo zegt is het wel gezellig.’ Ik ben gelukkig niet de enige die het gezellig vind.
‘Ja toch.’
‘Ja. Het is beter dan tegen jezelf praten.’ Dat is ook best raar.
‘Dat is het zeker. Ik werd al gek in de paar uur dat ik alleen was,’ zeg ik lachend.
‘Dat moet niet fijn zijn voor je.’
‘Nee, maar jij bent nog veel langer alleen geweest.’ Dat lijkt me echt verschrikkelijk. Ik was echt blij toen ik Alex en May tegenkwam.
‘Haast een hele dag. Maar toen dacht ik niet zo goed erover na. Nu ik hier zit te praten begrijp ik wel hoe erg alleen zijn kan voelen soms.’
‘Dat snap ik. Maar je had echt wel bij ons mogen komen zitten vandaag, al had je een mij niet zo veel.’ Hij had echt niet alleen te hoeven blijven zitten.
‘Ik denk niet dat ik er toen aan dacht. Niet dat ik veel dacht.’ Hij lijkt me best wel een denker, maar ja, ik dacht ook dat hij heel slim was.
‘Je lijkt me best wel een denker, ’ zeg ik lachend.
‘Ja, meestal ben ik dat ook, alleen hier denk ik soms zoveel dat het me gek maakt.’ Gek worden van het denken. Dat heb ik nog nooit gehad.
‘Waar denk je aan dan?’
‘Nu? Aan thuis.’ Ik zou ook gek worden als ik te veel aan thuis zou denken.
‘Ik begrijp dat je dat gek maakt. Ik probeer ook niet aan thuis te denken.’
‘Het is moeilijk. Maar ergens is het ook wel fijn.’
‘Heb je veel fijne herinneringen aan thuis?’ Ik hoop voor hem dat hij betere herinneringen heeft dan mij.
‘De meesten zijn wel fijn ja en daaraan probeer ik te denken.’ Hij glimlacht zwakjes.
‘Dat is mooi. Wil je misschien een fijne herinnering vertellen?’
‘Ik kan het proberen. Mijn broertje was ooit jarig en toen kreeg hij een grote taart, alleen toen viel hij en zijn gezicht zat helemaal onder. Het was een grappig gezicht.’ Ik lach. I
‘Dat herinnert me aan een verjaardag van Ryder en mij. We werden veertien en hebben toen een voedselgevecht gehouden met onze verjaardagstaart. Onze ouders vonden het niet zo leuk.’ Ik heb een grote glimlach op mijn gezicht, als ik dit vertel. Mijn ouders waren toen zo kwaad, maar wij hadden de grootste lol.
‘Oh, dat klinkt wel grappig ja.’ En of het dat was.
‘Dat was het zeker.’ Parveen glimlacht.
‘Er is hier niet zoveel voedsel om een gevecht mee te houden.’
‘Nee, jammer genoeg niet. en om nou met de lege krabben schalen te gooien is ook weer zo wat.’ Het zal best wel pijnlijk zijn.
‘Nee, dat idee spreekt mij niet zo aan.’
‘Mij ook niet en ik denk dat Alex het ons niet in dank gaat afnemen als wij de rest van zijn lasagne gaan gebruiken.’ Ik werp een blik op Alex en ik denk dat hij zou ontploffen, als we zouden vertellen dat we zijn lasagne hebben gebruikt voor een voedselgevecht.
‘Nee, en dat zal zonde zijn. Het was echt heerlijk.’ Dat is waar.
‘Daar heb jij helemaal gelijk in. Het is dat we het niet kunnen maken om nog een stuk te nemen anders had ik het zeker gedaan.’ Parveen lacht.
‘Ik denk dat ik geen boze Alex wil zien.’ Mij lijkt het op zich wel grappig. Net zoals een puppy die boos is.
‘Ik heb hem nog niet boos gezien. Eigenlijk lijkt het me wel grappig om hem te zien als hij boos is. Ik weet niet waarom.’
‘Dan mag je dat meemaken zonder dat ik erbij ben.’ Ik denk niet dat je bang moet zijn voor een boze Alex
‘Ik denk niet dat hij heel gevaarlijk is als hij boos is,’ zeg ik lachend.
‘Echt niet? Ik zie liever niemand boos in mijn omgeving.’
‘Je hebt hem zelf gezien, die jongen doet geen vlieg kwaad zelfs niet als hij boos is.’ En al zou hij het willen, dan zou het hem niet lukken.
**lach** ‘Zo zag hij er inderdaad uit ja.’
‘Net zoals jou. Ik denk ook dat jij geen vlieg kwaad doet zelfs als je kwaad bent,’ zeg ik lachend.
‘Oh, nee, eerlijk gezegd word ik niet zo gauw boos.’ Dat dacht ik al. Kan ik maar hetzelfde zeggen.
‘Nee, ik heb daar wel last van.’ Ik kan echt heel snel kwaad worden.
‘Is het heel erg dan of valt het wel mee?’ Dat valt echt niet mee. Ik sloop alles, als ik echt kwaad ben.
‘Ik kan best wel heel kwaad worden en dan kunnen er maar beter geen spullen in mijn buurt staan.’
‘Oh, hoezo dat dan?’
‘Wel, die spullen overleven het niet. Want ik ga met alles gooien en er tegen aan trappen.’ Ik heb wel eens mijn hele kamer verbouwd.
‘Oh, dan is dat inderdaad niet handig.’
‘Nee, inderdaad.’
‘Is dat zo vaak gebeurd of niet?’ Ik word best wel snel kwaad, dus.
‘Om eerlijk te zijn wel. Het is soms gewoon heel makkelijk om mij kwaad te maken.’
‘Ik zal het onthouden.’
‘Je hoeft niet bang te zijn hoor. Ik zal niet zo heel snel kwaad op jou worden.’ Ik zou niet weten waarom ik boos op hem zou moeten zijn.
‘Oh gelukkig maar. Ik wil je dan niet boos meemaken.’ Dat snap ik.
‘Ik zou me niet kunnen voorstellen dat ik kwaad op zou zou worden.’
‘Oh, echt niet? Gelukkig.’
‘Nee, hoe kan ik nu kwaad worden op zo’n onschuldige jongen.’
‘Ben ik dan zo onschuldig?’ Ja dat ben je echt.
‘Zo zie je er wel uit. En ik kan me niet voorstellen dat je een badboy bent.’
‘Nee, dat ben ik ook niet.’ Nee, zo ziet hij er ook totaal niet uit.
‘Dat dacht ik al.’
‘Hoelang moet je eigenlijk nog de wacht houden hier?’ Nog veel te lang.
‘Totdat ze wakker worden. Ik heb de hele dag geslapen, dus ik hoef nu niet meer te slapen.’
‘Op die manier. Ja, dan kan je nu net zo goed de wacht houden.’
‘Inderdaad. En gelukkig heb ik jou om mee te praten.’ Nu gaat de tijd wat sneller, anders had de nacht echt lang geduurd.
‘Anders had je nu niet veel te doen.’
‘Nee, daarom. En dan had ik ook de krabben niet kunnen koken.’
‘Zo moeilijk is vuur maken niet.’ Ik dacht dat het moeilijk was, maar het leek Parveen wel gemakkelijk af te gaan.
‘Het zag er wel makkelijk uit. Maar ik had het echt niet gekund.’
‘Heb je dat dan nooit geleerd?’ Nee, ik vond het nooit interessant om te leren.
‘Nee, ik heb alleen met wapens getraind.’
‘Oh. Ik amper. Ik dacht juist dat vuur kunnen maken wel handig was.’ Dat is het ook zeker.
‘Dat is het ook zeker en ik vind het echt dom van mezelf dat ik er niet aan heb gedacht.’
‘Ach, je kunt het nog altijd leren. Kunnen de anderen dan geen vuur maken?’ Weet ik niet. We hebben het nog niet nodig gehad.
‘Eerlijk gezegd zou ik het niet weten. Maar May is een Beroeps en die weten meestal niks over survivallen en Alex zou kunnen. Hij is een goede kok, dus misschien kan hij dan ook wel vuur maken.’
‘Ja, misschien kan je aan hem vragen of hij het je wilt leren?’
‘Ik weet niet zeker of hij het kan en eigenlijk kan ik me niet voorstellen dat het goed afloopt als hij vuur gaat maken.’ Ik krijg gelijk het beeld van een brandende Arena als ik denk aan Alex die vuur gaat maken.
‘Hoe denk je dan dat het afloopt? Brandt alles dan af?’ Denk het wel.
‘Wel Alex kennende zal hij de hele Arena in de fik zetten.’ Ik heb echt een goed beeld van mijn vriendje.
‘Oh, dat is niet handig nee.’
‘Nee, dan wordt het hier ook zo warm,’ zeg ik lachend.
‘Dan verbranden we levend misschien. En dat lijkt mij niet echt fijn.’ Ik ken leukere manieren om dood te gaan.
‘Nee hé, Dan moet jij het mij maar leren.’
‘Dat kan ik denk ik wel.’ Dat zal hij vast wel kunnen.
‘Mooi. Kan ik jou ook nog iets leren?’
‘Ik weet het niet. Ik denk het niet. Tot nu toe gaat alles prima. Ik ben nog niet dood.’
‘Oké. Zeg het maar als ik je wel iets kan leren.’
‘Zal ik doen ja. Maar wanneer is er tijd om je iets te leren?’ Ik heb tijd zat
‘Ik heb alle tijd.’
‘Oh, dat is mooi. Ik ook wel. Er is niet veel te doen hier.’
‘Inderdaad, maar jij hebt nog nooit gezoend?’ Waarom begin ik hier nu weer over. Al ben ik er wel benieuwd naar.
‘Nee, nog nooit.’
‘Vind je dat niet jammer?’
‘Nee, waarom?’ De kans is groot dat je gaat sterven en dan heb je nog nooit gezoend. Ik zou daar echt niet aan moeten denken.
‘Zomenteen sterf je zonder dat je ooit gezoend hebt. Mij zou dat echt verschrikkelijk lijken.’
‘Mij lijkt dat niet zo’n groot probleem hoor.’ Dat is het wel.
‘Oh. Nou ik zou er echt niet aan moeten denken.’
‘Is het zo erg?’ Ja, je moet gewoon gezoend hebben voor je sterft.

Reacties (1)

  • Samanthablaze

    Het kan gewoon niet zo zijn dat hij echt op niemand een oogje heeft.
    Oh kom op Flynn, dat jij en Alex de hele tijd om je heen kijken of er knappe mensen in de buurt zijn wil niet zeggen dat iedereen dat doet :')

    Waarom zou hij anders liggen gillen in het water?
    Haai? Of misschien was het water wel gewoon heel heel koud

    Maar wie zou het wel erg vinden als zij er niet meer is?
    Day misschien. Maar het is haast een wonder dat de andere tributen nog geen samenzwering tegen haar gestart zijn, want Samuel, Chris, Florian, Jade, Flynn, Alex en Parveen willen haar sowieso vrij graag dood. Dat is bijna een derde van de tributen

    De kans is groot dat je gaat sterven en dan heb je nog nooit gezoend.
    Geen speeksel uitwisselen? Klinkt als een overwinning tbh
    Parveen is een mood

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen