nog 1 tentamen te gaan, dan ben ik vrij. Tussen mn tentamens door heb ik ff tijd gevonden voor Florians interview:D
Ik zit eraan te denken de hoofdstukken in de arena iets langer te maken? Omdat ik in de vakantie waarschijnlijk vaker de tijd heb om te schrijven. Dan blijft het bij 1-2 hoofdstukken per week (hopelijk). Laat weten wat jullie vinden, anyway



Niet alleen Samuel, maar ook Mary’s mentoren zien iets van de winnares van vorig jaar in haar stille vastberadenheid. Haar jurk is precies de zo bekende kleur van Luna’s intens blauwe ogen. Haar interview gaat over haar weeshuis, haar overleden ouders, niks interessants dus.

De jongen uit 3 staat in Samuels gedachten beschreven als ‘die ene met de bril die viel tijdens zijn boete’ en niks meer dan dat. Zijn interview begint dan ook met de beelden van het cruciale moment van zijn boete. Daarna begint ook hij over zijn leven thuis en zijn verleden, helaas. Samuel is tegelijkertijd teleurgesteld en niet verbaasd dat hij niks boeiends heeft te delen.

Mays interview gaat over twee onderwerpen; haar outfit en haar korte en gedoemde relatie met Alex. Hoewel Samuel dit niet interessanter vindt dan een samenvatting van haar verleden, moet hij toegeven dat het een strategische zet is. Het publiek applaudisseert meerdere keren.

Sean daarentegen heeft de persoonlijkheid van een steen. Hij zit op het podium, maar een interview kun je zijn een-woordige antwoorden op Caesars vragen niet noemen. Hij lijkt hier vooral te zijn om te laten zien hoe intimiderend hij is met zijn ontzettend gespierde en ruim twee meter lange lichaamsbouw.

Samuel laat zijn blik door de ruimte achter het podium gaan. De meeste tributen zijn in gesprek met elkaar of met hun mentoren. Flynn en Alex zijn nergens te bekennen, al meent hij dat ze eerder wel aanwezig waren. Aderyn en Cabe, twee van de weinige ontspannen mensen in de ruimte, praten met hun mentoren. Florian staat naast een jong meisje—zijn districtsgenoot?—en staart intens naar een stuk papier. Hij vouwt het dicht, kijkt weg, vouwt het weer open, strijkt de vouw zo goed mogelijk vlak, enzovoorts. Samuel loopt er naartoe.

“Wat is dat,” zegt hij.

“Niks!” Florian vouwt het papier dicht en duwt het in zijn zak.

Samuel steekt zijn wenkbrauwen op. Het meisje, wiens aanwezigheid Samuel al bijna vergeten was, begint nerveus te lachen.

“Het is niet niks,” geeft Florian toe, “Het is mijn strategie. En complete onzin. Alles is gelogen.”

“Dat had je gezegd, ja.” In de achtergrond heet Caesar Bethany uit District 5 welkom. “Met al dit mysterieuze gedoe moet het iets indrukwekkends zijn. Ik heb niet voor niets aandacht jouw kant op gestuurd.”

“Dankjewel daarvoor,” zegt Florian. Hij heeft het papier weer uit zijn zak gehaald en doet een poging de kreukels eruit te vouwen. “Het is, ik hoop dat het gaat werken? Het klinkt absurd, als ik het zo lees, maar het Capitool kan er wel eens in trappen. Hoe dan ook, Adey wil me dood, hierna.”

“Adey?” zegt Samuel. Hij lacht. “Natuurlijk gaat het over haar. Heb je haar een liefdesbrief geschreven, om op het podium voor te lezen? Pas op dat ze je niet midden op het podium aanvalt.” Hij stelt zich Aderyns gezicht voor als ze zoiets hoort.

In het gedempte licht van de coulissen is het moeilijk te zien, maar Florians gezicht lijkt een tint roder te zijn geworden. “Nee, andersom,” sist hij, “Het is een brief van Adey naar mij. Een namaakbrief.”

Dat is alleen maar beter. Aderyns eigen interview is allang voorbij natuurlijk, het was de eerste van de avond; ze kan het vanavond niet meer ontkennen. Haar kille, gecontroleerde reputatie is als sneeuw in de wind. “Dit plan is geweldig.” Samuel telt één en één bij elkaar op. “Haar ego accepteert dit niet. Ze gaat achter je aan in de arena, geen twijfel mogelijk.”

“En dus ook achter jou aan,” zegt Florian, “Sorry, maar als dit werkt, kan het de Beroeps uit elkaar drijven.”

“Maak je geen zorgen, alleen al om Adey’s reactie is dit het waard. Liever haar alleen tegen ons op dag één, in plaats van haar én de rest van de Beroeps op dag vier ofzo.” Hoe langer hij erover nadenkt, hoe beter het klinkt.

Florian veegt met een hand over zijn gezicht en zucht. Voor iemand die binnen een paar minuten—Daniel uit District 7 is inmiddels aan het woord—een winnende zet gaat doen, ziet hij er erg onzeker uit. “Ik hoop het,” zegt hij.

“Och doe niet zo moeilijk, dit gaat werken, ik weet het zeker,” zegt Samuel resoluut.

“Dit gaat werken,” herhaalt Florian. “Als ik het doe, is jouw laatste kans op een plek in de Beroeps definitief weg. Omdat je hebt gezegd dat je het eens bent met wat ik zeg in mijn interview, zo’n beetje. Zonder dat je wist wat ik ging zeggen.”

Op die manier uitgelegd, ziet Samuel er de logica in. Als hij besluit het bondgenootschap te laten vallen, staat Florian een vroege dood te wachten. Het is tactisch, voor Florian. Voor Samuel is het geheel irrelevant. “Of je het zegt of niet, de Beroeps moeten het zonder me doen.”

“Goed om te weten,” zegt Florian. Hij vouwt de brief in vieren en schuift hem opnieuw in zijn zak. Dan slaat hij zijn armen over elkaar in een spiegelbeeld van Samuels houding. “Dit gaat werken.”

“Het is wel gevaarlijk,” zegt Florians districtgenote, die blijkbaar het hele gesprek heeft meegeluisterd. “Durf je dat wel? Ik zou het niet durven.”

“Ik weet het,” zegt Florian op geruststellende toon. “Daarom doe ik het.”

Het meisje—Amelia? Samuel vindt haar wel op een Amelia lijken—kijkt fronsend naar de vloer. Het is ongeveer de blik die Samuel op zijn gezicht heeft als hij denkt aan zijn kansen als hij een zwaard-dragende Aderyn tegenkomt in de arena. “Zij uit District 8 is al een tijdje bezig, hoe lang denk je dat ze nog heeft? Over vijf minuten ofzo moet ik, en ik heb geen goed plan, en wat als ik struikel over mijn schoenen?”

Terwijl Florian zijn districtsgenote probeert te kalmeren, valt voor het eerst sinds Samuel hem hier zag een deel van zijn spanning van Florians schouders af. Het zal de afleiding wel zijn. Hij draait zich om en vindt een stille plek bij de muur.

Olive uit District 8 geeft geen interview, ze is met Caesar aan het roddelen. Meer of minder kan Samuel er niet van maken. Gelukkig heeft hij een goed deel van haar drie minuten al gemist, en neemt ze snel genoeg afscheid van het publiek.

Samuel ziet Flynn, met Alex op sleeptouw, met een zekere hoeveelheid van spanning, naar het gordijn lopen. Zijn interview draait echter vooral om Alex, en hoeveel hij Flynn geholpen heeft om ‘zichzelf te vinden’, wat dat dan ook mag betekenen. Samuel twijfelt er niet aan dat een deel van Flynns nieuwe zelfbeeld inhoud dat hij Samuel graag van een pijnlijke dood voorziet. De rest is irrelevant.

Florians districtsgenote is net zo stil al Sean, al lijkt het bij haar door de zenuwen te komen in plaats van een gebrek aan interesse. Ze is duidelijk opgelucht als Caesar aangeeft dat de tijd op is en het publiek vraagt om een beleefd applaus ter afscheid. Samuel net zo weinig over haar als voor het interview begon.

Dan komt Florian op en Samuel moet een grijns onderdrukken. Het wordt toenemend steeds makkelijker, terwijl Florian praat over zijn vieze was en Caesars compliment accepteert voor zijn privésessie-cijfer. Zijn rechterhand blijft zweven rondom zijn broekzak. Heeft hij toch besloten om de brief niet te delen?

Het antwoord, als het komt, is goed nieuws. Florian haalt de brief uit zijn zak en leunt dichter naar Caesar toe en zegt, zacht, “Mag ik je een geheimpje vertellen?” De camera focust op Caesars gretige gezichtsuitdrukking. Florian gaat verder, even zacht, en Samuel merkt dat hij helemaal gefocust is op het interview, al weet hij al wat er gaat komen. “Ik vind al sinds de parade deze briefjes onder mijn kussen. En jij weet vast wel wat dat betekent, Caesar.”

Caesar pakt het briefje aan en vouwt het open. “Het is een liefdesbriefje, van een andere tribuut,” zegt hij. Hij heft het papier op en begint voor te lezen. “Lieve Florian, vanaf het moment dat ik je zag, was ik mijn hart aan je verloren. Als je lacht, lijkt de wereld een stukje mooier. Lieve Florian, is er een kans dat je mij ook kan liefhebben? Liefs, Adey.”

De woorden zijn zo onschuldig lief dat zelfs Aderyns veelgebruikte namaakglimlachjes er niks bij zijn. Dit is Aderyn die Florian met een sarcastische sneer een schat noemde, door een onmogelijke lens van oprechtheid. Het publiek reageert wild, en veel van de nog aanwezige tributen zijn even geschokt, maar Samuel kijkt naar Aderyn. De blik die ze op de Florian op het beeldscherm richt is kil genoeg om je bloed in je aderen te bevriezen.

Cabe, die naast haar staat, slaat een arm om haar heen en begint breed grijnzend te praten. Aderyn duwt hem weg en beent weg. Florians plan werkt sneller dan verwacht. Samuel geniet.

De rest van het interview valt in het niets bij het hoogtepunt van de brief. Samuel heeft geen enkel woord wat erna kwam opgevangen als Florian zwaaiend van het podium afloopt.

De volgende tribuut is het meisje uit tien, een van de jongste tributen dit jaar en waarschijnlijk oninteressant. Wat Samuel betreft kan het publiek nu naar huis. De enige opmerkelijke tribuut die nog komt is Christian uit 11, en hij is vooral opmerkelijk in dat Samuel niks met hem te maken wil hebben. De keuze om het gebouw te verlaten zonder op de laatste interviews te wachten is snel gemaakt.

Terug in het tributengebouw duwt Pubert een tablet met een video in Samuels hand. Het is een video met delen van Aderyn en Florians interview en boete, in elkaar geknipt zodat het lijkt alsof ze naar elkaar kijken en met elkaar praten. “Iedereen shipt het,” zegt Pubert, “Wist jij hier vanaf? Ik had het echt niet verwacht, ik dacht dat de geruchten dat Adey naar Florians kleedkamer was gegaan na de parade onzin waren!”

“Wat?” Van geheime ontmoetingen in kleedkamers weet Samuel niks af. “Het briefje was nep, Pubert. Florian heeft het allemaal uit zijn duim gezogen, om Aderyns reputatie te vermorzelen.”

“Oh echt?” Pubert glimlacht breed. “Ik vond het al problematisch, de privacy van je grote liefde schenden en haar liefdesbrief delen met het hele Capitool. Als een goed overdachte tactische zet is het veel beter. Geniaal!”

“Inderdaad,” zegt Samuel, “Maar dit soort video’s helpen alleen maar nog meer, al is het een beetje vreemd.” hij geeft de tablet terug aan Pubert.

“Deze video is nog maar het begin, Samuel, het hele internet staat in vuur en vlam, net als Aderyns hart! Maar niet heus. Zal ik een bericht posten namens jou, dat je het shipt?”

“Dat ik wat? Is goed, doe maar wat je denkt dat het beste is.”

“Dat je denkt dat ze een schattig koppel zijn! Dat ze bij elkaar passen en je ze graag in een relatie zou zien,” zegt Pubert, typend op de tablet.

Samuel grimast bij de gedachte. “Als je wil. Ook al is het onzin.”

“Natuurlijk, natuurlijk, helemaal waar. Je kunt op mij rekenen, de mediastorm gaat nog tot laat vanavond door, daar kan ik je van verzekeren. Ga jij maar naar bed, zodat je goed uitgeslapen de arena in kan.”

“Zal ik doen,” zegt Samuel, maar Pubert let al niet meer op. Zijn volledige focus ligt op het constant veranderende beeldscherm van zijn tablet. Samuel snapt er niets van, maar hij vertrouwt erop dat Pubert alles onder controle heeft.

Reacties (3)

  • Duendes

    —Amelia? Samuel vindt haar wel op een Amelia lijken—

    WOAH Samuel wordt steeds beter in namen enzo like echt wel progress vergeleken zijn eerste ontmoeting met Alex, aka Bob

    “Oh echt?” Pubert glimlacht breed. “Ik vond het al problematisch, de privacy van je grote liefde schenden en haar liefdesbrief delen met het hele Capitool. Als een goed overdachte tactische zet is het veel beter. Geniaal!”

    Pubert is zo freaking precious man awhhhhh i cant wat een schatje

    1 maand geleden
    • Incidium

      I meannn... hoe veel moeite deed Samuel om Alex' naam goed te hebben? Like, 0%.
      Het was een last minute toevoeging om Pubert nog in dit hoofdstuk te zetten want iedereen houdt van Pubert:D

      1 maand geleden
  • Megaeraaa

    Hoe dan ook, Adey wil me dood, hierna.”
    Oh ha, nu weet ik het weerxD
    Dit. Is. Ge-wel-dig!
    Ik kan niet meer stoppen met grijnzenxDxD

    Samuel shipt het!(H)

    1 maand geleden
    • Incidium

      Na het lezen van je comment kan ik ook niet meer stoppen met grijnzen:D
      Samuel shipt het niet maar is bereid om te liegen voor sponsoren uh.
      Het belangrijkst is denk ik of Florian en Adey het shippen:D

      1 maand geleden
    • Megaeraaa

      Ze shippen het allebei maar dat weten ze zelf nog nietxD

      1 maand geleden
  • Samanthablaze

    Klinkt als een plan

    de persoonlijkheid van een steen
    How dare you
    Heerlijk hoe alle self-preservation gedefenestreerd wordt om Adey te naaien:D
    Arme Amelia. Het arme kind verdiend echt wel iets meer geluk in haar leven

    Olive uit District 8 geeft geen interview, ze is met Caesar aan het roddelen.
    Oh ja accurate, dat klinkt in character

    De enige opmerkelijke tribuut die nog komt is Christian uit 11, en hij is vooral opmerkelijk in dat Samuel niks met hem te maken wil hebben.
    Hé- ik bedoel, fair enough, maar hé
    Rip Adeys reputatie. Wreed vermoord door Florian en het internet

    1 maand geleden
    • Incidium

      Graag gedaan:D
      je self-preservation defenestreren? klinkt intens. Helaas was er geen raam in de buurt atm.
      Amelia heeft iig een districtgenoot die aardig voor haar is? Het is meer dan Chris of Samuel hebben haha

      1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Ik grijp ieder excuus aan om dat woord te gebruiken
      Dat is zeker waar

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen