Het blijft veel te lang stil, voordat Day uiteindelijk troostend over mijn rug wrijft. "Dat is waar, denk ik," zegt hij zacht, aarzelend, maar zijn woorden bieden me opluchting, iets om me aan vast te klampen. "Wat jij hebt gezien lijkt nog veel heftiger." Weer aarzelt hij even en zwijgt hij, maar als zijn blik die van Ada kruist, praat hij snel verder, hoewel zijn stem steeds onzekerder klinkt. "Misschien is het voor nu vooral belangrijk dat we een plan maken voor als dit weer gebeurt."

Ik haal diep adem en hou me vast aan het kleine beetje steun dat Day me geeft door me gelijk te geven, terwijl ik mijn ogen afveeg. Ze begrijpen het niet, maar ze hoeven het ook niet te begrijpen. Het is beter van niet. Niemand anders zou ooit door zo’n nacht moeten gaan als ik vannacht meegemaakt heb. En zeker Day niet. En om te voorkomen dat hij me morgen als geen ander begrijpt, moeten we zorgen dat vannacht alles anders is. "We kunnen niet terug naar het labyrint," zeg ik resoluut, voordat Ada dat kan suggereren. Wat mij betreft is ze vrij om te gaan, maar ik ga niet met haar mee als ze dat doet. Er moet hier ook een oplossing te vinden zijn.

Mijn districtsgenote, die mijn blik net ontweek, werpt me nu een geërgerde blik toe. "Maar we kunnen ook niet hier blijven op dezelfde manier als afgelopen nacht," antwoordt ze meteen, zonder haar frustratie te verbergen, ook al weet ik niet zeker of het deze keer speciaal voor mij bedoeld is of voor de wereld in het algemeen.

"Ze leken wel zwakker te worden naarmate het langer duurde," mompelt Jade bedenkelijk, "dus daar kunnen we voordeel uit halen, denk ik."

Er verschijnt een diepe, peinzende frons op Days gezicht bij de woorden van zijn districtsgenote. "Ik... voor mij werden ze juist sterker naarmate het langer duurde," zegt hij zacht. Hij slikt bij de herinnering en richt zich dan snel weer tot het meisje naast hem, waarbij hij zijn flauwe glimlach weer tevoorschijn tovert. "Ik denk niet dat ze per se zwakker werden, maar dat jij er minder vatbaar voor werd vanaf het moment dat je aan de monsters gewend was geraakt."

"We kunnen niet terug. We kunnen niet nog een nacht in de mist spenderen." Ik bijt op mijn lip. "Dus wat dan wel?"

"Als we de uren van wacht en vechten tegen mist maar kunnen verdelen, moet het best te doen zijn om gewoon hier te blijven." Jade zwijgt even, terwijl ze haar peinzende blik op haar districtsgenoot richt. "Als Days theorie klopt, dan zouden we de mist al heel wat kunnen verzwakken door niet toe te geven aan angsten enzo."

"En als zijn theorie niet klopt dan gaan we nog een helse nacht tegemoet," werpt Ada meteen tegen, met een sceptische blik naar Day. Ze leunt naar voren en kijkt hem peilend aan, terwijl ze met een zweem van wantrouwen in haar ogen haar wenkbrauwen naar hem optrekt. "En wat moet de rest dan doen? Slapend is het vrij moeilijk om je tegen je angsten te verdedigen."

Day haalt een hand door zijn haren en wendt zijn blik af. "Nou, ik dacht..." De aarzeling is hoorbaar in zijn stem, maar zwakt weer af zodra hij opkijkt - eerst naar Amelia, voor hij zijn blik op mij laat rusten. "Ik weet niet of het jullie is opgevallen, maar het was echt wel mogelijk om enigszins te schuilen voor de mist. En het leek erop alsof de mist vooral aan de grond zat, dus misschien-" Met een onzekere glimlach op zijn gezicht, gebaart hij omhoog, naar de eindeloze takken boven ons. "-moeten wij het wat hogerop zoeken?"

Ik volg zijn blik omhoog, in een poging de top te zien, het einde van het uitgestrekte bladerdak en de wirwar van takken boven ons. "Denk je dat we boven de mist uit zouden kunnen komen?"

Even aarzelt Day, maar dan schudt hij zijn hoofd. "Niet helemaal," geeft hij toe. "Maar de mist leek hogerop een stuk minder dicht, dus misschien kunnen we een schuilplaats maken om de zwakke mist buiten te houden, of zoiets?" Zijn woorden nemen in zekerheid af met ieder woord, terwijl hij zijn schouders laat hangen en ons peilend aankijkt.

Ada fronst. "Waarom heb je afgelopen nacht niet gezegd dat het daar minder heftig leek?" snauwt ze scherp, waardoor Day verder ineen krimpt.

"Omdat ik het zelf pas ook heel erg laat opmerkte, en... ook wat andere dingen aan mijn hoofd had. Sorry." Hij gebaart naar het grasveld, maar haalt dan zijn schouders op en wendt zijn blik weer af.

Ik ga verdedigend tussen hem en mijn districtsgenote in staan en draai me om naar Day. "Niet je excuses aanbieden," zeg ik zachtjes. "Natuurlijk had je andere dingen aan je hoofd." Dan draai ik me om naar Ada en haal diep adem, in een poging om een heel klein beetje groter te lijken dan ik eigenlijk ben. Zij zit fout, voor de zoveelste keer, en ik heb het helemaal gehad met haar betweterige opmerkingen, met haar constante gesnauw en haar duidelijke onvermogen om ook maar een poging tot samenwerken te doen. "Waarom heb je het niet zelf ongemerkt? Jij bent degene die de hele tijd alleen maar aan het rondkijken is." Het is niet eerlijk dat ze het hem kwalijk neemt dat hij hier eerder niets over gezegd heeft. Als er iemand is die het zelf op had kunnen merken, is zij het wel.

Hoewel Ada haar mond al open doet om iets terug te snauwen, valt ze stil als ze de juiste woorden niet kan vinden en werpt me enkel een kwade blik toe. "Ik keek vooral in de richtingen waar ik gevaar verwachtte en dat was niet per se van boven." Ze klemt haar kaken op elkaar en wendt haar blik af, als ze waarschijnlijk zelf ook beseft dat dat des te meer reden was om te vermoeden dat het boven veiliger was, maar ze zegt niets meer.

Terwijl Day zachtjes naar me glimlacht, richt Jade haar blik op naar de boom. "Op zich klinkt het prima," zegt ze. "Dit zou moeten kunnen werken. Het is in elk geval een poging waard." Ze knikt en kijkt vragend naar haar districtsgenoot, waarbij haar ogen opgewekt beginnen te twinkelen en er een grijns doorbreekt op haar gezicht. "Alleen een schuilplaats in de boom klinkt vaag. Hoe zie je dat precies voor je?"

"Ik weet het niet precies." Hij haalt zijn schouders op en lacht terug naar zijn districtsgenote. "Een boomhut?"

"Een... Een boomhut?" Ik kijk verbaasd op naar mijn bondgenoot, in een poging te achterhalen of hij een grap maakt of niet, maar zijn lach is geen duidelijk antwoord op die vraag - hij kwam eerder ook al met die picknick, dus je weet maar nooit. Dan glimlach ik naar hem. Of het nou een grap is of niet, het idee klinkt fijn, ook al is het bizar om te bedenken dat we een boomhut zouden bouwen in een arena waar alles ons graag dood wil hebben.

Ook Amelia kijkt hem verward aan. "Wat?" vraagt ze, waarop Days wangen rood kleuren.

"Ik bedoel- nou, niet per se écht een boomhut, maar gewoon iets om wat meer afgesloten te zijn van de mist, zeg maar," stamelt hij, zijn eigen idee weer wegwuivend, maar dat is al te laat.

Ik wissel een blik uit met Jade, wiens verwarde blik ook plaatsmaakt voor een tevreden grijns. "Echt, Danny, je blijft me verbazen." Ze schudt haar hoofd en kijkt met twinkelende pretlichtjes in haar groene ogen omhoog naar de boom. "Een boomhut, hè? Dat klinkt leuk. Laten we het proberen."

"Het klinkt als een goed idee." Ik sta op en laat mijn blik over de takken glijden, op zoek naar een geschikte plaats, terwijl een flauwe glimlach zich vormt op mijn gezicht. "Dan zitten we hoog, hebben we meer overzicht en kunnen we hopelijk de mist op afstand houden."

Day knikt instemmend. "Precies."

"Eerst picknicken en nu een boomhut bouwen?" mompelt Ada binnensmonds. Ze schudt haar hoofd en ik werp haar een vuile blik toe, maar als ze verder niet protesteert, besluit ik verder niets te zeggen.

"Boomhutten bouwen... dat is lang geleden," mijmert Jade, die ook overeind komt. Ze volgt mijn blik omhoog en loopt naar de stam. "Ik ga een goede plek zoeken." Ze pakt de stam beet en trekt zich een stukje omhoog, maar draait zich dak om naar ons. "Of moeten we nog iets bespreken?"

Ik schud mijn hoofd naar haar. "We kunnen het beste snel aan de slag gaan," antwoord ik, terwijl ik haar volg en omhoog begin te klimmen. "Een enigszins gecamoufleerde schuilplaats is sowieso geen slecht idee."

Day, daarentegen, blijft verbijsterd staan, terwijl hij van mij naar zijn districtsgenote staart. "Wacht, gaan we nu echt een boomhut maken?" vraagt hij. "Ik bedoelde niet-" Dan schiet hij in de lach en schudt zijn hoofd, als hij zijn verbazing en alle ideeën van wat we horen te doen laat varen. "Oké, laten we maar aan het werk gaan."

Ik glimlach naar hem en klim omhoog, op zoek naar de beste plek die ik maar kan vinden. Hoewel ik weet dat het niet hoort en hoewel het ergens ook ongepast voelt, kan ik een kleine lach niet onderdrukken. Op dit moment is dit het krachtigste protest dat we het Capitool kunnen geven. We hebben vannacht overleefd en we laten het ons niet verder opbreken. In plaats daarvan vechten we terug. Als zij willen dat onze laatste dagen miserabel zijn, dan zorgen wij dat we er het beste van maken. Wacht maar. Voor ieder gelukkig moment in de toekomst dat zij van ons afpakken, van iedereen in deze arena, gaan we nu leven. Dit wordt de beste boomhut ooit.

Reacties (4)

  • Incidium

    moeten wij het wat hogerop zoeken?
    gesproken als een ware bosjesman
    Eerst een picknick, dan een boomhut—Day maakt van de Hongerspelen een kinderfeestje en I'm there for it:D

    1 maand geleden
    • Samanthablaze

      De hongerspelen met Day zijn een best gezellige ervaring, minus de moord. 7/10, would recommend

      1 maand geleden
  • Duendes

    Niemand anders zou ooit door zo’n nacht moeten gaan als ik vannacht meegemaakt heb. En zeker Day niet. En om te voorkomen dat hij me morgen als geen ander begrijpt, moeten we zorgen dat vannacht alles anders is.

    Adorable awhh

    Op dit moment is dit het krachtigste protest dat we het Capitool kunnen geven. We hebben vannacht overleefd en we laten het ons niet verder opbreken. In plaats daarvan vechten we terug.

    Oké maar TRUE THO ZO POWERFUL AWH love deze kids

    1 maand geleden
  • Megaeraaa

    ook al weet ik niet zeker of het deze keer speciaal voor mij bedoeld is of voor de wereld in het algemeen.
    Er komt toch enig groepsgevoel, ze hebben al een gemeenschappelijke vijand.
    Of toch niet...

    DE BOOMHUTxD
    Ada wordt gek!

    1 maand geleden
  • ZainaSwift

    (Y)Kudo!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen