Tom POV.

Vandaag komen de cijfers binnen en ik kijk even naar Bill die op z'n nagels bijt. "Bill, niet doen," zeg ik en ik trek z'n hand bij z'n mond weg.

"Maar ik ben zo nerveus," zegt Bill en ik knik even. Ik weet dat Bill wilt slagen dit jaar. Dat hij hier niet nog een jaar wilt zitten, maar voor één onvoldoende kan hij nog een herkansing nemen. Met een kleine onvoldoende heeft hij ook nog de mogelijkheid om dat cijfer op te halen. Alleen met tweeën en drieën zal hij een probleem hebben. Kleine onvoldoendes zijn ook niet leuk, maar dan is hij tenminste nog niet kansloos voor het eindexamen. "Tom, mag ik je knuffelen?" Vraagt Bill, maar ik schud langzaam mijn hoofd. Ik ben nu al te dicht bij hem.

"Je kan ook met Teuna knuffelen," zeg ik.

"Maar die slaapt net," zegt Bill en ik knik even. Daar heeft hij een goed punt en het is ook niet handig om haar uit d'r slaap te halen. Wanneer er dan op de deur wordt geklopt kijkt Bill geschrokken op. "Ik ga wel," zegt hij en hij loopt naar de deur en even later komt hij terug met twee papieren en geeft de mijne aan mij. "Je hebt het goed gedaan," zegt Bill en ik kijk hem even aan.

"Dus je kijkt wel naar mijn cijfers, maar nog niet naar je eigen?" Vraag ik en Bill kijkt even weg. "Kijk nu maar Bill," zeg ik waarna ik Bill toch zie kijken.

"Één drie en een vijf, de rest is goed," zegt Bill dan.

"Dan herkans je die drie toch gewoon, die vijf kan je nog wel ophalen," zeg ik.

"Niet als het zo slecht blijft gaan," zegt Bill.

"Ik help je," zeg ik dan, ook al ga ik daarmee tegen mijzelf in, maar ook ik besef dat het belangrijk is dat hij slaagt, voor onze dochter is dat belangrijk.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    En als Bill ooo wat aardigere blijft doen
    Helpt ook

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen