Bill POV.

Wanneer mijn moeder weer is vertrokken leg ik mij op de bank tegen Tom aan. De tweeling wordt zo misschien wakker, maar voor nu neem ik het er van.

"Wat dacht je ervan als we een plekje voor Sam zouden maken, hier in huis. Dan is hij altijd bij ons," zegt Tom ineens en ik kijk hem even aan.

"Dat lijkt mij mooi," zeg ik dan en ik sla mijn armen om Tom heen. "Je bent zo'n schat dat je daaraan denkt," zeg ik en Tom glimlacht.

"Hij verdient hier ook een plekje, ook al heeft hij Nicolaas en Fabio nooit ontmoet hij is toch hun oom en de jongens zullen over Sam horen. Alle verhalen die wij ons maar kunnen bedenken en dan natuurlijk de foto's die we gaan gebruiken voor dat hoekje," zegt Tom.

"Maar ik heb geen foto's van hem. Toen mijn gsm het begaf was ik die allemaal kwijt," zeg ik zachtjes.

"Maar je moeder heeft foto's zat. Ik heb het al met haar besproken," zegt Tom en ik knik even.

"Mag ik, mag ik dan ook het woord nemen? Toen hij net wat overleden kon ik dat niet, mij tot hem richten, maar nu kan ik dat wel," zeg ik en Tom glimlacht naar mij.

"Dan mag jij zeker het woord nemen," zegt Tom en hij drukt een kusje op mijn lippen waarna de jongens beginnen te huilen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw zo mooi gebaar!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen