Langzaam word ik wakker, maar ik heb geen zin om mijn ogen open te doen. Waarom heb ik het gevoel dat ik dronken ben geweest? Ik voel mij zo futloos en heb ik hoofdpijn terwijl ik net wakker ben?

'Dorst, ik heb ook serieus echte dorst.'

Ik kom kreunend omhoog en ga zitten, terwijl mijn handen in mijn haar verdwijnen. Ik probeer mijzelf te herinneren wat ik gister avond heb gedaan. Ik leg mijn handen, als die door mijn haren zijn gegaan, over mijn nog gesloten ogen. Wat heb ik gisteren gedaan?
Dan opeens schiet het mij weer te binnen.

Shit, shit shit!

Mijn ogen vliegen open, maar meteen knijp ik ze dicht, door het licht in de kamer. Ik moet serieus even de tijd nemen om ze te laten wennen aan het licht, waarom is het zo licht?
Als ik mijn ogen weer open doe, kan ik we wereld om mij heen goed zien. Ik lig in een bed, waar een enorm raam inzit. Mijn ogen worden groter, als ik zie dat achter dat raam, Harry op een stoel zit. Hij heeft een sigaret in de linkerkant van zijn mondhoek, zijn benen vallen over de leuning van de stoel en hij kijkt mij recht aan. Hij heeft een zwarte skinney jeans aan en hij ziet eruit als een prince charming, met zijn witte overhemd. Maar ik weet heel goed, dat hij dat niet is. Meer een soort duivel in schaapskleren.
Als ik verder kijkt zie ik dat dit de huiskamer is, waar ik gisteren in was. Het moment dat mijn ogen de bank zien, flitsen de beelden van mij en hem voor mijn ogen. Ik bal mijn handen tot vuisten, woest alleen al, om wat ik mij weer weet te herinneren.
De kamer verder is wit, ik zit op een bed met spijlen, een paal midden in de kamer en ik voel hoe mijn hart even stopt met kloppen. Een wand vol slipjes, op kleur gesorteerd en opgehangen.
Zo snel ik kan, sta ik op en zie dat mijn shirt, niet langer om mij heen zit. Ik heb een mannenshirt aan, overduidelijk. Ik ben blij dat ik mijn broek nog aan heb, dat is 1 geruststelling. Maar hoe moet ik nu weten, wat deze gek, met zijn muur vol vrouwelijke slipjes, allemaal gedaan heeft terwijl ik sliep.

'Hij bekeek mij terwijl ik sliep!'

Ik zie de deur en stap daar meteen heen, op mijn blote voeten. Maar als ik de kamer in kijk, is er geen teken van schoenen, sokken of een shirt. Dus ik besluit dat het niet niet uit maakt hoe ik hier weg kom, met of zonder schoenen.

Zodra ik de deur open, geef ik een harde gil en stap geschrokken naar achteren, want direct voor mij, staat Harry met een tevreden uitdrukking op zijn gezicht.


"What the fuck? Je zat daar net nog?"
Er verschijnt een brede grijns op zijn lippen en hij knikt, "de kamer is niet zo jou stijl zag ik."
Ik duw mijn lippen op elkaar, terwijl ik mijzelf probeer in te houden. "Niet mijn stijl? Ik sta in een soort strippers kamer. Terwijl jij mijn shirt heb uitgedaan, heb je daar ook een eerbetoon muur voor?"
"Het is een strippers kamer, soms heb ik het liever privé. En nee, alleen voor slipjes, jij hebt de jouwe nog. Dus tel je zegeningen."
Die zin, laat mijn zelfbeheersing gaan.
"Mijn zegeningen tellen? Hoe ziek ben jij? Je hebt mij gedrogeerd, hier in deze kamer gestopt en ik kan niet eens omschrijven hoe ziek dat is. Ga aan de kant, ik moet weg, ver weg, van jou. En dan nog wat! Het is zeer ongepast mij in die kamer te laten slapen, je had de bank of een normale slaapkamer kunnen kiezen!"
Tot mijn verbazing stapt hij aan de kant, dus ik twijfel geen seconde en stap langs hem de kamer in. Waar ik direct naar de deur loop, daar naast de deur staan mijn schoenen met mijn sokken. Snel trek ik deze aan en trek de deur open, niet omkijkend naar Harry.
"Ik kon je niet in mijn bed leggen, dan zou alles naar jou ruiken. Op de bank had je een verschrikkelijke nachtrust gehad, een dankjewel mag ook."
Met open mond draai ik mijzelf naar hem om, "je bent gestoord. Tot ziens, idioot!"
Zodra ik de lange gang uit kom, zie ik de vrouw met het rode haar weer zitten. Ze kijkt mij onderzoekend aan, waarna haar blik achter mij blijft hangen. Als ik kijk, waar haar blik op gericht is, zie ik dat Harry mij in stilte is gevolgd.

"Waag het niet achter mij aan te komen, jij creep. Ik wil jou nooit en dan ook nooit meer zien, het is je geraden dat ik snel bericht krijg waar Forian is, want als ik bericht krijg, dat hij verdwenen is of vermoord is, doe ik je wat!" Ik snauw naar hem, terwijl ik dit doe, hoor ik achter de balie iets vallen. Harry zijn kaak krijgt een vlijm scherpe lijn, maar het kan mij niet schelen. Ik heb mijzelf niet in de hand merk ik, want ik draai mij om naar de vrouw achter de balie. "En jij! Als je een vrouw ziet zitten, zoals jij mij hebt zien doen gisteren, dan haal je fucking hulp!"
Haar mond klapt open en ze zoekt even naar het goede antwoord, "ik moet helemaal niks, jij bent zelf met hem mee gegaan, dan is het je eigen verantwoording dat je in die situatie zit."
Ik weet niet wat ik hierop moet zeggen, iedereen is hier blijkbaar helemaal gek. "Fuck jullie allemaal!"
Ik steek mijn middelvinger op en ik zet het op een rennen, door de garage richting de uitgang. Maar voor ik de deur door kan, word ik vast gegrepen.
Ik verstijf, als ik zie dat het Vince is. Zijn ogen gaan over mijn gezicht, terwijl hij blijkbaar de zichtbare schade checkt. Dan laat hij mij los en knikt met zijn hoofd richting de deur, "deze is omdat je mij niet neer geknald hebt." Mijn lippen vormen een glimlach en ik knik, voor ik de deur open trek en het pand uitvlucht. Ik ren zo hard als ik kan, de straat op, tussen de auto's door. Het deert mij niet dat het regent en dat ik helemaal nat word, zolang ik hier maar snel weg kom.


Pas als ik op een veilige afstand van de garage ben, geef ik mijzelf de tijd om op adem te komen en bij te komen.


Ik leg mijn kwast neer en wrijf het zweet van mijn voorhoofd, het is zo heet. Ik loop richting de koelkast en pak er een flesje water uit, waar ik gulzig een paar slokken uit drink.
Ik kijk naar het resultaat van de kleur van de muur en ik weet, dat dit een te gekke kleuren combinatie is voor een overloop.
De laatste 5 weken, is hier hard geklust. Mijn vader en broer zijn bezig geweest en hebben de bovenverdieping opgeknapt, geïsoleerd en ze zijn nu in de laatste kamer bezig.
Ik ben achter ze aan gaan werken, elke keer als er in een kamer geschuurd kon worden, of geverfd of iets anders wat handzaam was, deed ik dat. Nu heb ik net de laatste deur in de verf gezet en ben ik nu al zo blij hoe het er uitziet. Ik kan nu bijna behangen!
Ik glimlach als mijn broer een arm over mijn schouders legt en mij tegen hem aandrukt, "nou zusje, het is af." Glimlachend kijk ik hem aan en ik knuffel hem terug, hoe bezweet wij ook zijn.
Ik zie hoe hij naar mij kijkt, de pret in zijn ogen word serieus en ik kijk meteen weg. Niemand heb ik de waarheid verteld, over wat er precies gebeurd is.
Ik weet zelf ook niet helemaal hoe het kan, maar Florian is samen met die vriend van hem in de cel beland wegens mishandeling, hij zit er 4 maanden in vast.
Ik heb de schrammen op mijn gezicht maar op hem gegooid. Ik weet dat Liz zich helemaal wezenloos schrok toen ik de avond thuis kwam, nadat ik gevlucht was bij Harry zijn garage die middag. Het was al middag toen ik daar weg kwam, moet je na gaan, hoe diep ik heb moeten slapen toen door die medicatie.
Mijn gezicht was aan 1 kant lelijk gekleurd en ik heb 3 weken lang dikke make-up moeten dragen, om dit goed weg te werken. Want ik kon mijzelf niet zo op mijn werk vertonen.
Maar gelukkig is nu mijn gezicht weer netjes en zie je alleen een klein korstje nog zitten, dus dat is een hele opluchting.

Harry heb ik sinds die dag niet meer gezien, wel word ik plat gebeld door zijn nummer. Er zijn zelf 2 mannen hier geweest die mij verteld hebben dat het wijs is, hem niet te negeren. Maar ik was er duidelijk in, ik wil niks en ook niks met hem te maken hebben. Ik haat hem!
Het boeit mij niet dat hij mij gered heeft van Florian, niet na wat hij daarna allemaal geflikt heeft. Hij heeft mij geslagen, gedrogeerd en mij in een kamer laten slapen, die duidelijk voor andere dingen word gebruikt. Dat hij mijn auto daar heeft boeit mij ook niet, ik heb ondertussen een nieuwe gekocht, die mij voor nu van A naar B brengt.

"Hey, denkertje." Luke haalt mij uit mijn gedachten en ik zet beide voetjes weer op de grond. "Zullen wij wat gaan eten in de stad en dan breng ik je voor ik pa naar huis breng bij Liz goed?" Ik knik en begin mijn spullen op te ruimen, waarna we met zijn 3e de stad in trekken om wat te gaan eten.
Tijdens het eten verteld mijn vader hoe ik het beste nu verder kan werken, qua groot werk. Hij wil nu eerst de keuken opknappen en de huiskamer, zodat het leefbaar wordt.
Ik moet zeggen dat ik het allemaal goed vind, ik geloof wat hij allemaal zegt. Het is niet da ik hier nu ervaring in hebt of zo iets.
"Deze zalm is wel echt heerlijk, hier moeten we je moeder ook eens mee naar toe nemen." Ik grinnik als mijn vader zijn gesprek onderbreekt, om zijn zalm te prijzen.
Luke richt zich tot mij, terwijl mijn vader met de ober een gesprek houd, of hij ook een zalm mee naar huis kan krijgen.
"Hoe is het met Liz, al weer een nieuwe vriend?" Ik grinnik, ik kan er niks aan doen. Maar Luke en Liz zijn altijd een raar duo geweest, ze mogen elkaar niet echt, maar toch zijn ze erg geïnteresseerd in elkaars leven.
"Gaat prima, ze heeft nog steeds de zelfde vriend, je zou haast denken dat het serieus is. Normaal zijn haar relaties na 3 weken echt wel voorbij, maar dit houdt al een heel tijdje stand."
Luke trekt zijn lip op en humt, niet echt blij met het antwoord blijkbaar. "Hoezo? Je hebt toch geen oogje op haar, of wel?" "Wat? Nee! Natuurlijk niet, doe niet zo gek. Die meid moet doen wat ze wil, het is niet dat ze haar leven nu zo geweldig op de rit heeft. Waar werkt ze nu? Kruidenier toch?" Ik duw tegen zijn schouder en negeer zijn kleinerende vraag.

Tegen 8 uur houden we het voor gezien en besluiten we het voor gezien te houden, het is al laat en voor iedereen thuis is, nog later. Het is zondag avond, dus niemand heeft zin om morgen ochtend moe wakker te worden.
De rit naar het huis van Liz is heerlijk rustig, mijn vader zet wat oude nummers uit zijn jeugd op en we luisteren er alle 3 naar. Af en toe zing ik samen met mijn vader mee, terwijl Luke met zijn vingers op het stuur mee trommelt. Ik sta haast te snel voor het huis, waar ik zie dat Liz thuis is.
"Bedankt papa, broer." Ik kus ze alle 2 op hun wang, "ik kan deze weken dus eerst zelf de overloop afmaken en de kamers?" Mijn vader knikt, ik kom je helpen lieverd. Dan kunnen we later opzoek naar een keuken en een mooie vloer." Ik knik en bedankt ze nogmaals, voor ik uitstap.
Ik wacht tot ze weg gereden zijn en ik ze niet langer kan uitzwaaien, voor ik naar binnen loop. Eenmaal binnen zwaait ik even naar Liz en Walter, die ondertussen een echt stel zijn. Het enige wat ik nu wil is op mijn bed liggen het mijn boek uitlezen waar ik aan begonnen ben.

Ik kreun als ik mijn wekker hoor afgaan, ik voel met mijn hand in de dekens en onder het kussen, maar ik voel niks en het geluid wordt alleen maar harder. Ik besluit mijn ogen open te doen en uiteindelijk vind ik mijn mobiel onder het boek wat ik aan het lezen was, snel druk ik het geluid uit. Zo word je wel snel wakker zeg....
Nadat ik mijzelf heb opgefrist loop ik naar beneden, waar Walter al netjes in pak tegen het aanrecht geleund staat met een kop koffie. "Goede morgen," hij glimlacht breed naar mij.

Dat vind ik 1 van de leuke dingen van hem, hij is altijd opgewekt. "Goede morgen, klaar voor de dag?" Hij knikt, terwijl hij nog een slok koffie neemt. Ik besluit snel wat havermout klaar te maken, wat ik met tegenzin weg werk. Ik vind het super smerig, wat ik ook probeer. Maar het is een goed begin, dus ik moet er gewoon aan geloven. Maar zoals zo vaak heb ik naar een paar happen echt genoeg en zet ik het in de gootsteen en besluit naar mijn werk te gaan.
"Doe de groetjes aan Liz, ik ben er vanmiddag weer." Hij geeft mij een knipoog en ik grijp mijn tas en loop naar de auto.

Maar deze dag loopt heel anders dan ik had gepland, het is super druk met nieuwe opnames. Tussen door hebben collega's allemaal gesprekken met de manager die besluit wie wel en niet blijft in het bedrijf, wegens de bezuinigingen. Ik ben aan het einde van mijn dienst aan de beurt en ik ben ontzettend nerveus, als ik een rapport probeer te schrijven komt Becky, ze glimlacht breed. "Ik mag blijven!" Ze gooit haar armen om mijn nek en knuffelt mij. Ik zie dit niet aankomen en blijf even onhandig zitten en klop haar vervolgens op haar armen. "Super fijn, ik ben zo aan de beurt." "Maak je geen zorgen, als ik mag blijven, jij zeker. Je bent 1 van de beste van deze afdeling, hij zou gek zijn je weg te sturen." Ik glimlach naar haar, hopend dat ze gelijk heeft. Nadat ik mijn rapport in orde heb gemaakt, kleed ik mijzelf om, stop mijn uniform in de wasmand en loop naar het kantoor toe. Zenuwachtig wacht ik op 1 van de stoelen die er zijn neer gezet, om mijn gedachtes te verzetten scrol ik door mijn mobiel heen. Maar het moment dat ik de deurklink hoor, schiet mijn hoofd omhoog en klap ik het hoesje dicht om mijn mobiel.
"Eloise, kom binnen." Ik glimlach naar de manager, die met een gemaakte glimlach achter zijn bureau gaat zitten.
Ik bekijk deze man voor het eerst met interesse aan, zijn zwart grijze haar heeft krullen, ook al heeft hij zo te zien nog zo zijn best gedaan het te stijlen. Hij heeft een deftig zwart pak aan, wat hem brede schouders geeft en het lijkt een lange man. Maar hey, ik ben maar klein, dus iedereen lijkt lang.
Ik zie hoe hij mij even bekijkt, voordat hij zijn zegje gaat doen. Het enige wat ik nu denk is dat ik geen idee heb, hoe deze man eigenlijk heet. Ik heb hem nooit eerder ontmoet, wel in de hal zien lopen als hij weer eens een controle ronde deed. En die ene keer, samen met Harry in de schoonmaakkast.

"Eloise, ik ga hier niet lang omheen draaien, want dat heeft geen enkele zin. Je weet dat wij aan het bezuinigen zijn en we helaas personeel hierdoor moeten laten gaan. Helaas is het zo, dat jij 1 van de verpleegkundige bent die plaatst moeten maken."
Ik staar met een lege uitdrukking naar de man voor mij, 'wat zei hij nou net? Ben ik zojuist ontslagen?'
"Ik snap dat dit als een hele schok komt.." Maar voordat hij verder gaat, onderbreek ik hem. "Waarom ik?" Blijkbaar heeft hij deze vraag niet goed voor bereid, want het is even een tijd stil.
"Je bent te close met de patiënten, te zacht, wat niet geschikt is voor dit beroep." Ik open een paar keer mijn mond, niet goed wetende wat ik nu moet zeggen. Maar ik zie aan hem, dat hij weinig zin heeft om hier een heel gesprek van te maken.
"Best, weet je," ik doe totaal niet mijn best om nu nog beleeft te doen. "Ik ben de laatste maanden bezig assertiever te worden, mijn irritaties en woede naar buiten te laten in plaats van de wereld op mijn schouders te dragen. Dus weet je wat jij kunt doen?"
Ik zie hoe zijn ogen iets versmallen, terwijl ik ondertussen ben opgestaan en naar hem wijs. "Wel, wat mag dat wezen?"

"Fuck you're self! En als je denkt dat ik deze week nog 30 uur werk? Ha-ha. Zoek maar iemand anders om mijn uren op te vullen, want ik ben weg. Ik denk dat Becky een goede kandidaat is, want zij mag blijven, ondanks dat ze een lui varken is die de randjes ervan af loopt. Terwijl ik alles erin leg om mijn werk goed te doen, waar contact met je patiënten 1 van de belangrijkste onderdelen van is!"

Dan draai ik mijzelf om en loop het kantoor uit, de deur keihard dicht slaand achter mij.

Reacties (1)

  • LeLouisx3

    Eigenlijk moet ik spullen inpakken in dozen, maar de verleiding om meteen te lezen is te groot. 😊

    De laatste 5 weken, is hier hard geklust. Mijn vader en broer zijn bezig geweest... elke keer als er in een kamer geschuurd kon worden, of geverfd of iets anders wat handzaam was, deed ik dat.
    I feel you Eloise, ik kan geen schuurpapier of verfborstel meer zien!! Deze namiddag verfde ik de allerlaatste ruimte 💃🏼💃🏼

    Ik kan nu bijna behangen! Yes, you can!!!

    Die havermout doet me denken aan de gepofte tarwe met kwark 🤮

    En groot gelijk met die 🖕🏻 naar die baas. Wel kut dat ze geen baan heeft met de lening voor het huis. Harry zal wel helpen 🙈🙈

    3 weken geleden
    • bels

      Jaaa is de laatste ruimte geschilderd? Eigenlijk tijd voor een feestje dus🥳

      Ja dat is ook gewoon super smerig, alle 2 twee...

      Ik voel mij vereerd dat je de tijd neemt mijn hoofdstuk eerst te lezen ❤

      3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen