Bill POV.

Wanneer Caleb en ik onze blinddoeken afzetten kijk ik om mij heen. "Ik herken letterlijk niks," zeg ik.

"Is het niet de bedoeling dat we er moeite voor moeten doen? Als we de weg zouden kennen zou het te makkelijk zijn," zegt Caleb en ik knik even.

"Dat klopt wel weer inderdaad," zeg ik en Caleb knikt waarna we lopen. "Volgens mij lopen we niet goed," zeg ik.

"Hoe weet jij dat?" Vraagt Caleb.

"Het voelt niet als de juiste richting," zeg ik.

"Het moet wel de juiste richting zijn, volgens het kompas dan toch," zegt Caleb en ik knik even.

"Dan vertrouw ik het kompas toch maar meer dan mijn eigen gevoel," zeg ik en Caleb lacht even.

"Kom," zegt hij en hij pakt mijn hand waarna we doorlopen.



"Ik moet plassen," zeg ik wanneer we al even lopen.

"Ben je voor vertrek niet gegaan dan?" Vraagt Caleb.

"Ik hoefde toen nog niet," zeg ik en Caleb lacht even.

"Ga dan maar plassen," zegt Caleb waarna ik iets meer de bossen in loop om te plassen, maar zodra ik terugloop zie ik Caleb nergens meer.

"Caleb!" Roep ik, maar ik krijg geen gehoor. Ik ben toch wel goed teruggelopen? Natuurlijk ben ik dat, ik ben niet dom en wanneer ik mij dan weer omdraai om een andere kant uit te lopen, loop ik recht tegen Tom aan.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha caleb wegxD
    Maar vind Tom Hihi

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen