Clay POV.

"Hey Jochem," zeg ik, wanneer ik naast een goede vriend ga zitten.

"Hey Clay, heb je nu al één van je vrienden gestrikt?" Vraagt hij en ik zucht even.

"Zoals je zegt, het zijn mijn vrienden. Die laat ik niet zomaar in dit wereldje terecht komen. Ik heb het er één keer over gehad en toen ik de terughoudendheid op zijn gezicht zag heb ik niet geprobeert om hem over te halen," zeg ik.

"Maar ze zijn zo knap. Weet je hoeveel ik met ze zou kunnen verdienen?" Vraagt Jochem.

"Waarschijnlijk veel, maar ik ga mijn vrienden niet gebruiken om jou extra geld op te laten leveren. Daarnaast verdienen mijn kinderen dat ook niet," zeg ik en Jochem zucht.

"Okay, okay, maar je weet dat jij dan één dag moet meelopen," zegt Jochem en ik knik even, maar eigenlijk loop ik liever zelf een dag hier mee dan dat ik Bill en Tom, of één van de twee hier een baan laat hebben.

"Zeg maar welke dag," zeg ik.

"Volgende week woensdag," zegt hij.

"Dan kan ik niet. Dan heb ik de kinderen in de middag,' zeg ik.

"Donderdag dan," zegt hij en ik knik even. Dan moet ik wel kunnen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god clay
    Wat spook je toch allemaal uit

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen