Bill POV.

Wanneer het hoekje precies zo is, zoals ik het wil, en wat Sam zeker ook mooi zou hebben gevonden. "Dit is perfect, toch Tomi?" Vraag ik en Tom knikt.

"Meer dan perfect," zegt Tom en hij legt z'n arm om mij heen. "Jij wou wat zeggen?" Vraagt Tom en ik knik even.

"Ik richt mij tot hem, is dat erg?" Vraag ik onzeker.

"Nee schat, dat is zeker niet erg. Je wilt waarschijnlijk dingen zeggen die je ook echt tegen hem wilt zeggen," zegt Tom en ik knik even waarna ik diep in en uit adem.

"Lieve Sam, je was altijd de liefste tweelingbroer die ik mij kon wensen. Als ik bang was, was je er altijd voor mij. Je liet mij nooit in de steek, tot dat vreselijke ongeluk. Zonder jou, ik wist mij geen raad, heb mij jaren opgesloten in mijn eigen huis, maar gelukkig kwam jouw beste vriend Tom op een dag langs en hij heeft mij zo goed geholpen en, je hebt twee geweldige neefjes nu. Ik hoor je al zeggen, dat is snel en dat is het ook, maar als je niet weet dat het mogelijk is kan je het ook niet voorkomen," zeg ik zachtjes en ik bijt even op mijn lip. "Het doet pijn dat hij niet kan antwoorden," zeg ik dan tegen Tom.

"Dat snap ik, maar hij zit in jouw hart, ja? En volgens mij heeft hij net alles in ieder geval kunnen horen," zegt Tom en ik glimlach even naar Tom waarna ik de twee kaarsjes aansteek.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw zo mooi

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen