Sannes POV:

'Zie je het al voor je Byron.
Mijn grote broer lacht.
'Wat voor me?
'Jij en ik.
'De Familie Love!
'Op het veld, ik en jij we rennen.
'Ik scoor! En ik geef je een dikke knuffel!
'En dan pass ik de bal weer en dan doe je God weet!
'God weet!? Byron lacht verbaasd.
Ik lach ook.
'Ja! Want een God weet alles!

Ik schrik wakker.

Dat was geen droom, maar een flashback!

Ik was zijn inspiratie op God weet!

Ik lach zachtjes.

Het is lang geleden dat ik heb gevoetbald...

Op Alius moest ik mezelf altijd verbergen!

Ik heb nooit gevoetbald!

Mijn droom van de Familie Love op het veld gaat nooit gebeuren!

Ik voel een traan via mijn wang naar beneden glijden.

Ik veeg hem weg.

Ik herinner mij nog toen ik vroeger trainde met Byron, we lachtten en faalden, en we zaten meer te gillen van plezier dan dat we uberhaupt trainde.

Maar ik voetbalde en ik had lol met mijn broer en daar ging het om.

Ik glimlach, grijns en zit daarna snel weer in een deuk.

Lia -die wakker schrikt- en Camelia -die een boek aan het lezen was- kijken mij raar aan.

Ik trek mijn serieuste gezicht.
'Binnenpretje.

En ik schiet snel weer in de lach.

Waarom ik lach weet ik niet precies, maar iedereen heeft lol nodig.

Toch?

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen