Normaal gezien zijn er twee soorten mannelijke gidsen. De oude knar die zeer monotoon alles uitlegt en de vrouwenmagneet die amper iets uitlegt omdat zijn ogen op een andere dingen gericht is. Deze gids was een uitzondering. "Alessio..." mompelt Mark. Hij had wel een Spaans accent, maar kon tenminste beter Engels praten dan die ene gids in Duitsland die dacht dat hij "The Queen" is. Hij lacht om zijn grap over het standbeeld. Maar niet zo hard als die ene groep helemaal achterin. Het lijkt alsof hij de enige is die niet bij een groepje hoort. Na de speech klapt hij even in zijn handen en kijkt naar buiten. Spanje was niets veranderd. Alles is nog steeds even droog en bruin. Mark merkt niet dat Alessio naast hem ging zitten. Pas toen hij zijn waterfles wou nemen ziet hij de gids. "Leuke speech, hoeveel jaar ervaring heb je?" vraagt hij vriendelijk. Als Alessio hem zegt dat hij pas is binnengerold is Mark even verbaasd. "Je bent echt beter dan die ik laatst heb gehad en hij had zeker 15 jaar ervaring. Die man was ongelofelijk, weet je wat hij had gezegd over de toren van Pisa?" De mannen geraakten aan de praat. Het halfuurtje dat ze moesten rijden was zo voorbij. Mark stapt uit de bus en pakt zijn koffer uit de bus. Alessio zag hij niet meer. Alleen maar mensen in dezelfde T-shirts. Gelukkig moesten ze deze enkel aandoen als ze op de bus zitten. Eerst gingen ze avondeten en daarna het programma overlopen. Aan de inkombalie kijkt Mark nog even rond. Alessio ziet hij nog altijd niet. Hij zucht en checkt in.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen