Twee weken later.

Bill POV.

Ik leg de tweeling in de kinderwagen, want ze willen beiden niet slapen en een wandeling doet dan altijd goed. Althans, daar ben ik van de week achter gekomen. "Tom, wandel je mee?" Vraag ik.

"Natuurlijk schat. Bewegen is altijd goed," zegt Tom en ik glimlach even waarna Tom z'n schoenen aantrekt en daarna lopen we samen het huis uit.

Tom en ik weten allebei dat we onderweg beter niet al te veel kunnen praten, want de jongens focussen zich altijd zo op onze stemmen, dat ze dan alsnog niet in slaap zullen vallen.

Wanneer ik Lance zie lopen stop ikzelf met lopen waardoor Fabio gelijk begint te huilen. "Oh, sorry jochie," zeg ik zachtjes en ik ga met mijn hand in de kinderwagen. "Waarom moet Lance daar nu weer lopen," zeg ik met een zucht.

"Het is voor hem niet verboden om daar te lopen he schat," zegt Tom.

"Nee, ik weet het, maar toch. Hij heeft Sam zoveel pijn gedaan," zeg ik zachtjes en Tom knikt.

"Ik weet het schat," zegt Tom en ik zucht even.

"Hij moet eens beseffen wat hij heeft gedaan. Blijf hier," zeg ik tegen Tom waarna ik wegloop.

"Bill, dit is geen goed idee!" Roept Tom mij achterna, maar ik negeer hem.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bill doe nu geen domme dingen!!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen