ALESSIO CANDELAS


The only certainty in life is death.

Alessio had zijn bord volgeschept met kleine beetjes van verschillende maaltijden en had vervolgens Mark benaderd om hem te vragen of zijn kamer hem beviel. Uiteindelijk bleef hij de reisleider die er ook voor moest zorgen dat de vakantie beviel bij de klanten. Hij wist dat de meeste locals die ze tegen zouden komen gedurende reis slechts een mondjesmaat Engels zouden praten, waardoor hij bij problemen als tolk zou moeten fungeren – maar dan zouden mensen het hem wel moeten vertellen.
“Ja, het is er wel fijn. Ideaal voor mensen die niet graag trappen lopen,” was het antwoord dat er van Mark kwam. Alessio lachte zacht met de jongeman mee en knikte kort ter erkenning. Als hij een glas in handen had gehad, had hij die als een toost geheven, maar hij was nog niet langs het drinken gelopen.
“Dat is zeker waar,” antwoordde hij de jongeman. “Ik geloof ook niet dat ik iemand ken die graag trappen loopt, dus zo slecht was deze beslissing nog niet.” Hij lachte weer. Rotsen beklimmen en over smalle steile bospaadjes klimmen? Dat was geen enkel probleem voor Alessio en deed hij graag. Hij had nog een mooie route voor de vakantiegangers gepland staan zelfs. Maar telkens weer zo’n trap op en neer als je één ding wilde halen was zeker niet zijn favoriete onderdeel.
“En we hoeven ons ook geen zorgen te maken dat we dan tijdens de wisseling van huisje naar hier nat worden, want regen komt ook niet voor in het Spaanse woordenboek,” voegde hij eraan toe. De lucht was op dit moment ook stralend blauw en het beloofde nog een zwoele avond te worden.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen