Tom POV.

Ik blijf naar de deuren van het busje kijken, zeker wanneer het busje uiteindelijk weer tot stilstand komt.

Wanneer ik de deuren dan open zie gaan probeer ik voor een verassingsaanval te zorgen, maar ik word gelijk vastgegrepen. "We waren voorbereid," zegt de man met een grijns en ik kijk hem kwaad aan. Het liefst wil ik die vent nu bijten, maar ik kom niet ver genoeg met mijn mond, want zo stevig word ik op dit moment vastgehouden.

Ik kijk even om mij heen en dan worden mijn ogen groot. Deze buurt ken ik! "Zit Leonie hier achter?" Vraag ik dan gelijk.

"Daar mogen wij ons niet over uitlaten," zegt de man waarna ik om mij heen kijk. Kijkend of er mensen in de buurt zijn die mij zouden kunnen helpen, maar die lijken er helaas niet te zijn.

Wanneer we voor Leonie d'r woning staan weet ik het zeker en zodra zij de deur opent spuug ik gelijk naar haar, alleen al om haar te laten merken dat ze te ver gaat. Veel te ver.

"Nou, nou Tom. Dat doe je toch niet," zegt Leonie en ze veegt het speeksel weg alsof het haar niks deert.

"Ik ga jouw leven tot een hel maken," zeg ik, want dan moet ze mij wel laten gaan.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Zo kwade Tom en wat ik snap!!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen