Bill POV.

Wanneer ik thuis aankom ben ik verbaasd wanneer ik merk dat Tom er niet is. "Jongens, gaan jullie even spelen," zeg ik en ze knikken en gelukkig luisteren ze en ik pak Dian uit de kinderwagen en leg haar in haar wiegje. Ik loop dan naar de woonkamer en probeer Tom z'n telefoon te bellen, maar ik hoor die gelijk overgaan. "Pff, ben je, je telefoon vergeten," zeg ik hoofdschuddend.

Misschien is hij naar Steef? Zij praten veel over Leonie, dus misschien heeft Steef daar nieuws over? Ik besluit dan toch maar Steef te bellen en wacht totdat hij opneemt.

"Hey Bill," zegt Steef, wanneer hij na drie keer overgaan z'n telefoon opneemt.

"Hey Steef. Is Tom bij jou? Of op z'n minst onderweg?" Vraag ik.

"Ehm, nee. Hij is ook niet iemand die langskomt zonder het te melden, toch?" Vraagt Steef.

"Nee, zo is hij niet," zeg ik en nu begin ik mij toch zorgen te maken, want naar mijn moeder gaat hij niet zonder mij en naar z'n ouders zou hij ook niet in z'n eentje gaan, bovendien is dat wat te ver. "Kan je naar hier komen? Ik denk dat er wat gebeurt is," zeg ik dan zachtjes.

"Ik kom er gelijk aan. Het komt wel goed, ja?" Zegt Steef.

"Ik hoop het," zeg ik zachtjes, want ook al heb ik nu het gevoel dat er wat gebeurt is, ik weet natuurlijk nog niet wat er precies gebeurt is.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Gelukkig heeft Bill het meteen door

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen