. . .


Juice’ mondhoeken bogen omhoog toen hij naar de foto keek. De kleine Sasha zat bij Raine op schoot, haar gezicht vol met ijs. Muis zat naast hem aan de picknicktafel en liet haar stralende glimlach zien. Raine lachte ook – en het zien van die glimlach maakte hem warm vanbinnen. De verkleuringen van zijn laatste gevecht waren nog niet helemaal weggetrokken; er lag nog een geelgroene gloed om zijn linkeroog. Een herinnering aan de weken die achter hen lagen.
      Maar de ellende was nu voorbij.
      Raine kende de hele waarheid. Ze waren weer samen – écht samen.
      Juice hoorde voetstappen vlak achter zich. Vlug wilde hij zijn telefoon weer in zijn broekzak schuiven, maar door de snelle beweging glipte het ding uit zijn vingers en viel op de grond.
      Hij had zijn broeders nog niet verteld dat Raine en hij weer samen waren.
      Dat leek hem gewoon verstandiger. Nu maakten ze geen stomme opmerkingen, nu leek iedereen gewoon te willen vergeten dat hij een vriend had gehad die een Mayan was.
      Hij voelde zich echter betrapt toen hij zich bukte om zijn telefoon op te rapen. Er klonk een zacht gegrinnik toen hij weer overeind kwam, ongetwijfeld met een blos op zijn wangen.
      ‘Stiekem vunzige fotootjes aan het bekijken van je nieuwe liefje?’ Jax grijnsde naar hem. ‘Je bent de laatste tijd duidelijk in een beter humeur.’
      Juice grijnsde maar een beetje dommig, hopend dat Jax wegging.
      Dat deed zijn vicepresident echter niet. Hij kwam juist naast hem staan en sloeg een arm om zijn schouder. ‘Laat me de foto eens zien, hm?’
      Juice vroeg zich af of de man echt geïnteresseerd was of dat hij gewoon wilde uitsluiten dat het Raine was. Of had hij net al een glimp van de foto opgevangen en testte hij nu zijn eerlijkheid?
      ‘Ik heb geen nieuw liefje,’ mompelde hij uiteindelijk.
      Dat was geen leugen.
      Jax’ ogen lieten hem niet los.
      Juice merkte dat hij begon te zweten. Hij haatte het. Het voelde ronduit klote dat niemand hier blij zou zijn omdat hij zich eindelijk weer gelukkig voelde. Hij wilde echter ook niet teruggaan naar het verbergen van zijn relatie. Hij had gewoon geen zin in gedoe, maar hij schaamde zich niet voor zijn relatie.
      Hij keek zijn vicepresident recht aan. ‘Raine en ik zijn weer bij elkaar.’
      Jax trok zijn wenkbrauwen op. Hij wist overduidelijk niet hoe hij daarop moest reageren. Juice vond het al heel wat dat hij niet meteen zal gal begon te spuwen.
      ‘Serieus? Was ie niet vreemdgegaan ofzo?’
      ‘Nee,’ bromde Juice. ‘Esai had hem gedrogeerd en hem dat laten geloven. Omdat hij me haat.’
      ‘Wauw.’ Jax haalde een hand door zijn blonde haar. ‘Dat is fucked up, man.’
      Juice was blij dat zijn broeder het daar in ieder geval mee eens was. ‘Nogal.’
      Er viel een ongemakkelijke stilte.
      ‘Betekent dat dat je nog steeds weg wilt?’
      Juice trok een schouder op. Ergens wilde hij Jax nog steeds niet teleurstellen. Hij was degene die hem destijds een kans had gegeven.
      ‘Het lijkt ons het best als we gewoon allebei stoppen. En nou ja – de afgelopen weken, toen ik wél single was, hadden jullie toch barweinig aan me.’
      Jax trok een mondhoek op. ‘Ja, je zat er goed doorheen.’ Hij legde een hand op zijn schouder. ‘Niet dat ik je wil zien gaan, Juicy. Maar je wilt dit echt hè? Huisje boompje beestje?’
      Er trok een blos over zijn wangen. Jax vond hem vast een pussy. ‘Ja.’ Het toegeven voelde nog steeds als iets wat helemaal niet mocht. De club hoorde topprioriteit te zijn. Diep vanbinnen wist Juice echter dat zijn hart niet bij de club lag, maar eerder bij de mensen. Het gevoel ergens bij te horen. De club was simpelweg voor een lange tijd het enige geweest wat hij had, maar door zijn relatie met Raine had hij een compleet ander toekomstperspectief.
      ‘Ik hoef echt niet meteen weg. Ik wil ook best iemand opleiden, maar het is lastig om dat bij een van de nieuwe jongens te doen. Ik wil jullie niet opzadelen met een beginneling, maar met iemand die net zo goed is als ik. Of beter. En die vind je niet zo maar. Sterker nog – de meeste hackers werkten het liefst voor zichzelf. Zijn goed in de hack-shit, maar niet in de hele zooi eromheen. Laten we eerlijk zijn – ik ben daar ook niet echt geknipt voor. Computers zijn mijn specialiteit. Niet… het veld. Daarom vroeg ik me af… Hoe staan jullie tegenover iemand onder contract? Iemand die jullie 24/7 kunnen bereiken, maar die losstaat van de rest van de clubzaken?’
      Jax streek langs zijn kin. ‘Voor jouw komst hadden we ook niemand die wist hoe ie moest hacken. Ik kan het voorleggen.’
      ‘Weet je – het ding is dat ik een of andere knul best kan leren hoe je ergens inbreekt. Maar het is ook nog de kunst om dat te doen zonder sporen achter te laten. Ik heb liever dat jullie op de expertise van een professional kunnen bouwen als ik weg ben, en niet op die van een groentje.’
      ‘En jij kent zo’n betrouwbare professional?’
      ‘Elke professional zou betrouwbaar moeten zijn. Maar ja – ik kan weleens kijken hoe diegene ertegenover staat. Haar eigen strafblad is ook niet blanco.’
      ‘Haar?’
      ‘Kom op Jax, jij bent niet zo’n ouwe knar als de meeste anderen. Dat er vrouwelijke hackers bestaan, zou je niet moeten verbazen.’
      Jax grijnsde schaapachtig. ‘Touché. Goed dan – ga jij praten, laat haar een concreet voorstel doen en dan hebben we het er nog eens over.’
      Juice knikte enthousiast. Zo langzamerhand begon hij echt te geloven dat ze hem lieten gaan.
      Zelfs vanwege een Mayan.

. . .


Het was niet de eerste keer dat Skye de in netjes pak geklede man hun kant op zag kijken. Door haar lange vriendschap met Juice hadden zulke mannen haar geleerd sceptisch te zijn. Het zou niet de eerste keer zijn dat een in burger geklede agent haar vriend in de gaten hield. Nu ze met Raine was, was dat niet veel anders.
      Toch wist ze ook wel dat ze nu niet álle net geklede mannen over één kam moest scheren. Ze zaten tenslotte in een speeltuin. Veel dubieuze activiteiten konden daar niet worden uitgevoerd, behalve dingen die met kinderen te maken hadden en dat was een tak van misdaad waar de bikers net zo fel gekant tegen waren als ieder ander weldenkend mens.
      Na een tijdje zag ze dat er een tweeling van een jaar of tien naar hem toe kwam. Ze ploften naast hem op het bankje en kregen ieder een zakje chips. Weer keek de man even hun kant op.
      ‘Volgens mij heb ik sjans,’ merkte Skye grinnikend tegen Raine op. ‘Of jij.’
      Raine scheurde zijn blik los van Sasha, die op de schommel zat en keek haar vragend aan.
      ‘Die nette kerel bij die tweeling verderop. Hij kijkt steeds naar ons. En ’t is best een lekkere vent.’
      Raine keek opzij voor hij zich weer grijnzend tot haar wendde. ‘Nou, ga ervoor. Verlegen ben je niet bepaald hè? Het staat me nog helder voor ogen hoe je op die biker-benefiet naar me toe kwam en zei dat je met me wilde daten.’
      Skye grijnsde. ‘Dat deed ik voor Juice, niet voor mezelf.’
      Maar hij had gelijk. Ze had er geen problemen mee om naar die man toe te lopen en zich voor te stellen. ‘Ik moet alleen even een goede ingang hebben.’
      ‘Vraag of hij het niet te warm heeft in dat pak, en of het niet beter is als ie wat uitdoet.’
      Ze schoot in de lach. ‘Komt meneer met z’n mooie openingszinnen hoor. Wat was ook al weer het eerste wat je tegen Juice zei?’
      Raine moest nu ook lachen. ‘Nou ja – ik was wel origineel hoor, met m’n “je denkt toch niet dat we vriendjes gaan worden”.’
      ‘Geen wonder dat hij daarna geen contact meer durfde te zoeken.’
      Met een grote grijns keerde Raine zijn gezicht naar de zon. ‘Ach ja – gelukkig had hij een hele doortastende vriendin. Of wil je nu dat ik je een favor terugdoe en even de perfecte wingman ga spelen?’
      ‘Door ook te doen of je met hem wil daten?’
      ‘Dubbeldaten?’
      ‘Ik maak vast een goeie indruk als ik hem meeneem op date met twee bendeleden.’
      ‘Dan weet ie in elk geval dat ie niet met je moet sollen.’
      Lachend schudde Skye haar hoofd terwijl ze weer een steelse blik op de man wierp. Hij had warrig bruin haar dat niet zo bij zijn nette kleding paste. Er lag een schaduw van stoppels over zijn kaken en hij een lichte oogkleur, al kon ze vanaf hier niet zo goed zien of het blauw of groen was. Ze glimlachte toen hij weer een blik haar kant op wierp en voelde een diepe tevredenheid toen hij haar blik beantwoordde.
      Flirtspelletjes al deze werd ze nooit zat.
      Pas toen de tweeling weer de speeltuin inging, stond Skye op. ‘Nou, ik ga je openingszin eens proberen.’
      Raine grijnsde. ‘Succes.’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen