Pov Sarah:

Ik schrik op uit een lichte slaap als de deur opnieuw open gaat. Ik ga rechtop op de stoel zitten. Sander loopt binnen. Hij kijkt me kort aan. Zijn houding is veranderd. 'We krijgen straks bezoek.' meldt hij. Hij maakt de touwen om mijn handen en voeten los. 'Laat je me gaan?' ik weet dat het een domme vraag is, maar het doel van de vraag is om een reactie uit te lokken. En die krijg ik. De afgrijselijke glimlach die hij had is verdwenen, hij kijkt me recht aan. Nog steeds de rillingen. Maar wat maakt dat Sander zo veranderd in zijn gedrag. Wie?
Twee klopjes op de deur volgen. Sander loopt er naar toe en opent hem. Een paar onbekende mannen komen binnen, allemaal strak in pak net als Sander. Dan volgt er een bekend gezicht. Mijn adem stokt in mijn keel. Het is mijn broer. Mijn broer is hier. Verward kijk ik hem aan. Komt hij me ophalen? Helpt hij me ontsnappen? 'Lars!' breng ik enigszins opgelucht uit. Ik wil naar hem toe lopen, weg van Sander, maar een van de mannen houdt me tegen. 'Ga zitten.' Lars zijn stem klinkt koel. Weer rillingen, maar ik doe wat hij zegt.
'Ik heb je hier heen laten halen.' zegt hij. Vol ongeloof kijk ik hem aan. 'Waarom?' Hij kijkt naar Sander, die hem niet aan durft te kijken en ook niet naar mij kijkt. Lars knikt naar een van de mannen, die haalt uit zijn binnenzak een stapel papieren. 'Deze ga je ondertekenen.' de papieren worden op het tafeltje gelegd. 'Wat is dit?' ik kijk naar de papieren maar begrijp er weinig van. Het gaat over het bedrijf, maar daar heb ik niets mee te maken. 'Onze vader heeft zonder mijn weten het bedrijf over ons drieën verdeeld. Ik, Amelia en jij. Amelia heeft een andere visie voor het bedrijf. Ze doet er alles aan om me in mijn plannen af te remmen.' ik kijk naar Lars zijn gezicht. 'Wat heb ik daar mee te maken?' Lars zucht geïrriteerd. 'Ik neem het bedrijf over. Dat was het plan. Maar jouw deel van het bedrijf is groter dan dat van mij en Amelia. Het bedrijf is in principe van jou.' ik schrik. 'Wat moet ik met het bedrijf?' Een van de mannen legt een pen voor me neer. Mijn blik gaat naar Sander. 'En wat heeft hij er mee te maken?' Lars lacht. 'Hij heeft nog steeds een zwak voor jou. Ik had hem nodig om jou hier te krijgen.' ik knik. Opeens heb ik medelijden met hem. Ook hij is gebruikt voor het plan van mijn broer. 'Heb je er misschien al aan gedacht dat papa jou niet aan de leiding wil hebben?' kaats ik terug. 'Dat zou kunnen. Daar ga jij vergadering in brengen.' 'En wat als ik dat niet wil?' Lars grinnikt. 'Je komt er niet onderuit. Je vriendje zal niet blij zijn om te horen dat je de verloving verbreekt. Als dat niet genoeg is, gooien we het gerucht de wereld in dat je samen bent met Sander. Ik zorg voor je ontslag bij McLaren. Ik neem alles van je af.' ik slik. De gedachte aan Lando die dit alles te horen krijgt, doet zeer. 'Hij zal het niet geloven.' Lars lacht weer. 'Dat maakt niet uit. Ze zullen je niet vinden. Je komt hier niet weg voordat je dit hebt getekend.' hij wenkt Sander. 'Zorg ervoor dat ze het tekent. Sander knikt, waarop de mannen in beweging komen. Lars volgt ze en kijkt me nog eens aan. 'Het enige dat er moet gebeuren is dat je de papieren tekent zusje. Daarna ben je vrij om te gaan.' hij loopt de kamer uit. Sander en ik horen hoe de deur op slot wordt gedraaid. 'Fijn. Nu zijn we beide opgesloten.' zeg ik. Ik kijk naar de papieren. 'Denkt hij dat ik dit ga tekenen?' Sander gaat op het bed zitten. 'Ik zou het wel doen Saar.' hij klinkt gebroken. Het is duidelijk dat, ondanks dat ik een pleuris hekel heb aan hem, dat ook hij een slachtoffer is van mijn broer. 'Wat heb jij te verliezen?' Sander kijkt naar me. 'Alles.'
'Alles?' 'Mijn baan, mijn leven. Hij kan me kapot maken.' ik knik. Hetzelfde wil hij bij mij doen. 'Ik heb hier geen goed gevoel bij.' zeg ik. Ik lees alle papieren door, wat veel tijd kost. Het is een ingewikkeld verhaal. 'Ik begrijp niet waarom mijn vader dit zou doen. Hij heeft er nooit iets over gezegd.' Ik schuif de papieren opzij. 'Ik wil hier weg. Ik ga niets tekenen.' meteen is er angst in de ogen van Sander te bespeuren. 'Als je niet tekent, komen we er beide uiteindelijk niet goed van af. Lars gaat over lijken. Letterlijk.'

Reacties (1)

  • Vamos

    :(
    Arme Lando, arme Sarah..

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen