Bill POV.

Ik open langzaam mijn ogen en zie Tom naast mij zitten. "Tomi," zeg ik zachtjes.

"Hoe voel je, je?" Vraagt Tom.

"Uitgerust," zeg ik zachtjes.

"En verder?" Vraagt Tom voorzichtig.

"Gewoon klote. We hadden weer een klein mensje gemaakt en ik wist nog amper dat het kindje in mij groeide of hij of zij werd mij alweer afgenomen," zeg ik zachtjes en Tom neemt mij in z'n armen.

"We gaan in de toekomst zeker nog eens een klein mensje maken, ook al snap ik dat je daar nu niet over wilt nadenken," zegt Tom zachtjes.

"Niet echt, ook al wil ik dat in de toekomst wel," zeg ik en Tom knikt waarna hij mij recht helpt.

"Gerdine is aan het spelen, maar ze vroeg wel waar je was," zegt Tom.

"Ik hoop niet dat ik haar nu een slecht gevoel geef," zeg ik bezorgd.

"Het is okay. Ik heb voor haar ogen gehuild en moest mij daar weer uitkletsen," geeft Tom dan toe en ik knik even.

"Ik ga even bij Gerdine kijken. Ik kan niet verdrietig zijn om het verlies van een kind terwijl ik mijn andere kind niet de aandacht geef die ze wel verdient," zeg ik.

"Weet je het zeker?" Vraagt Tom en ik knik. Ik weet dat ik er moet zijn voor het kind dat ik nog wel heb.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw vind zielig
    Maar ze pakken het beide redelijk goed op

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen