Jack POV.

"Ik laat je wel even alleen met de jongens," zeg ik dan zachtjes.

"Je kan het geen eens zeggen," zegt Toni verdrietig.

"Wat?" Vraag ik verward.

"Onze zoons, het zijn onze zoons Jack," zegt Toni en ik slik even.

"Sorry," zeg ik zachtje en Toni schudt met z'n hoofd.

"Ik wou dat het anders kon," zegt Toni.

"Maar ik pak het toch ook anders aan," zeg ik.

"Maar niet goed genoeg. Weet je hoeveel pijn het heeft gedaan dat ik mijn zoons maar niet kon zien? Ik heb ook gevoelens Jack," zegt Toni en ik kijk hem even aan.

"Dat weet ik toch," zeg ik.

"Nou, zo gedraag je, je niet," zegt Toni en ik zet een stap dichter naar hem toe.

"Het spijt me Toni, echt," zeg ik en Toni schudt even met z'n hoofd.

"Je excuses komt wel wat te laat," zegt Toni waarna hij weer naar de jongens kijkt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hij heeft wel gelijk Jack
    Maar beter laat dan nooit dat je hem in elk geval toe laat

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen