. . .
Echt zenuwachtig was ze nou ook weer niet, maar Skye vond het toch wel een beetje spannend om op de onbekende man af te stappen. Misschien wel omdat hij zo’n ander type was dan waar ze normaal mee omging.
      Ze had nooit gedatet met iemand die kinderen had. En terwijl ze naar de man toe liep, kwam het in haar op dat er een beste kans was dat hij allang een partner had. Kinderen kwamen nou niet echt per ooievaar. Natuurlijk kon de relatie waaruit ze voortgekomen waren allang over zijn, maar het was wel heel optimistisch om daar bij voorbaat al vanuit te gaan.
      Tegen de tijd dat ze bij het bankje aankwam, zat ze nog steeds met haar hoofd bij die tweeling en een potentiële partner en had ze niet echt nagedacht over een betere openingszin dan die waarmee Raine op de proppen was gekomen.
      Die wel echt een beetje too much was.
      Ze glimlachte naar de man toen hij opzij keek. ‘Hé,’ zei ze. ‘Ik was even benieuwd of ik degene was naar wie je blik steeds afdwaalde of dat het die knappe gast naast me was.’
      Zie je — het was helemaal niet nodig om van te voren over een gespreksopener na te denken. Als hij deze directheid al niet van haar kon hebben, waren ze toch wel snel uitgepraat. Ze vond het belangrijk dat ze kon zeggen wat er op haar tong lag. Openheid was de sleutel tot alles.
      ‘Dat was zeker niet naar degene naast je,’ antwoordde de man met een flauw glimlachje.
      ‘Mooi.’ Ze zakte naast hem op het bankje neer. ‘Ik ben Skye.’
      ‘Timothy.’
      Ze schudden elkaar de hand.
      Zijn vingers waren zacht, zijn nagels schoon.
      Heel anders dan die van Juice en Raine, die beiden in een garage werkten en geregeld hun handen vuil maakten.
      ‘Dus dat was niet je vriend, de man die naast je zat?’ vroeg Timothy.
      ‘Misschien ben ik wel op zoek naar een trio,’ zei ze met een ondeugende grijns. Ze wilde hem echter ook niet afschrikken. Zachtjes grinnikend vervolgde ze: ‘Nee hoor, Raine gaat met mijn beste vriend en huisgenoot. We waren allebei vrij vandaag en besloten samen eens wat tijd door te brengen.’
      Er speelde nog steeds een glimlachje om zijn lippen. Zijn blik dwaalde echter algauw af en bleef op de schommel rusten. ‘En ben jij hier met je zoon of dochter?’
      Was het stom toeval dat hij naar Sasha keek? Het meisje was al een hele tijd in de speeltuin. Had Timothy hen al zo lang in de gaten gehouden? ‘Sasha is Raines nichtje. Het meisje waar je nu naar kijkt.’
      ‘Ik dacht al dat zij met jullie mee was, je blik dwaalde daar vaak naar af.’
      Goh — hij had haar wel erg scherp in de gaten gehouden.
      Aan de andere kant; zijn had ook al ontdekt dat hij een tweeling had.
      ‘Jij heb twee dochters, zag ik. Of heb je nog meer kinderen?’
      Timothy schudde zijn hoofd. ‘Nee, aan twee hadden we genoeg. Dat leverde mijn ex-vrouw en mij al meer dan genoeg zorgen op. Ik heb een drukke baan.’
      Dat was wel een dikke minpunt. Als ze íéts onaantrekkelijk vond, was het wel een vent die alleen maar met z’n werk bezig was. Ze hield veel meer van familiemannen.
      ‘Wat doe je voor werk?’
      ‘Ik ben advocaat.’
      Dat verraste Skye dan weer niet. Zou hij zich vooral bezighouden met strafrecht? Of met een hele andere tak? Ze besloot het maar gewoon te vragen. ‘Wat voor soort advocaat ben je dan?’
      ‘Erfrecht.’
      Dat luchtte haar wel een beetje op. Ze was dan wel geen Old Lady meer, maar als ze thuiskwam met een strafrecht-advocaat wist ze zeker dat de Sons daar een dealtje mee wilden sluiten. Daar wilde ze zich zo ver mogelijk vandaan houden, zeker nu Juice binnenkort zou stoppen.
      ‘En wat doe jij voor werk?’
      ‘Ik doe van alles, eigenlijk. Ik heb een opleiding tot tolk gebarentaal gedaan. Ik heb een tijdje voor een rijke meneer gewerkt tijdens wiens vergaderingen ik moest tolken, tot hij ging verhuizen. Nu zijn er weleens voorstellingen waarbij ik mag tolken – maar het is op freelance basis. Ik werk ook twee avonden in de horeca en ik doe poppenkastvoorstellingen in het ziekenhuis – op vrijwillige basis. Maar ik vind het schrijven van de voorstellingen superleuk, dus ik denk erover om een bedrijfje te beginnen waarbij ik musicals en voorstellingen schrijf.’
      ‘Zo zo, een bezig bijtje dus.’
      Skye glimlachte en knikte, waarna haar ogen naar Raine afdwaalden. Die had zijn telefoon erbij gepakt en was ongetwijfeld iets naar Juice aan het sturen.
      Er viel een stilte. Skye merkte dat ze de man toch iets minder interessant vond dan ze gedacht had. Stiekem had ze een soort vuistregel dat iemand haar toch wel binnen vijf minuten moest kunnen laten lachen. Ze zocht nog naar een beleefde manier om weer afscheid te kunnen nemen, toen Timothy weer begon te praten.
      ‘Je vriend zit toch niet in de problemen hè?’
      Verbaasd fronste Skye haar voorhoofd. Ze wilde al vragen waar die opmerking op sloeg toen ze zich weer herinnerde dat hij nog steeds vervagende blauwe plekken op zijn gezicht had. ‘Nee hoor. Hij is door een paar jongens overvallen.’ Iets aan de houding van de man gaf haar een onbestemd gevoel.
      ‘Zo’n stoere gast als hij?’
      Ze haalde haar schouders op. ‘Ik ga maar weer eens terug.’ Ze forceerde een glimlach. ‘Leuk je even gesproken te hebben.’
      Teleurstelling gleed over Timothy’s gezicht. ‘Ga je nu al? Ik wilde nog wel voorstellen om eens samen wat te drinken.’
      Normaal gesproken zou ze iemand gewoon een kans geven, maar ze behield toch het gevoel dat er een onderliggende reden was waarom de man met haar sprak. Vast iets club-gerelateerd.
      ‘Ik denk dat het beter is van niet, Timothy.’ Ze stond op en gaf een beleefd knikje. ‘Nog een fijne dag.’
      Met een onbestendig gevoel in zijn maag liep ze naar Raine toe.
      ‘Jij bent snel terug. Is hij bezet?’
      ‘Nee.’ Bedachtzaam keek ze over haar schouder. De man keek niet vrolijk. ‘Laten we maar gaan.’
      ‘Wat?’ Raine keek haar onderzoekend aan. ‘Wat heeft hij gezegd, Skye?’
      ‘Niets geks… maar ik heb gewoon een vervelend gevoel over hem.’ Ze wendde haar gezicht af en keek naar de schommel, maar Sasha was weg.
      Paniek sloeg opeens in als een bliksemschicht. ‘Waar is Sasha?’
      Haar stem schoot een octaaf omhoog.
      ‘Daar, bij de glijbaan. Wat is er aan de hand, Skye?’ Raine greep haar bij de hand en ving haar blik.
      Skye haalde diep adem. Dit was ze niet van zichzelf gewend.
      Misschien was met twee bikers omgaan toch helemaal niet zo chill als ze altijd beweerde. Er zat een nare knoop in haar maag. Ze keek naar Timothy, half verwachtend dat hij met iemand aan het bellen was, maar dat was niet zo.
      ‘Ik weet niet wat ik heb,’ mompelde ze. ‘Ik kreeg gewoon nare vibes van die vent.’
      ‘Oké.’ Raine stond op. ‘Dan gaan we.’
      Skye liep vlug achter hem aan terwijl Raine naar zijn nichtje liep en haar bij de hand pakte.
      Ze dacht weer aan hoe de man naar Sasha had gekeken, hoe hij vragen over Raine had verteld…
      Nog niet zo lang geleden was Raines vader ontvoerd. Wat als er nu iemand achter het kleine meisje aan zat? Ze durfde het echter niet hardop te zeggen, wetend dat dit een nogal paranoïde gedachte was waarmee ze alleen maar stress veroorzaakte bij mensen die al heel veel hadden meegemaakt.
      Pas toen ze in de auto zaten en wegrijden, ging de onrust een beetje weg.
      Een beetje.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen