Tom POV.

Steef heeft nog een week in het ziekenhuis moeten blijven, maar vandaag mag hij toch echt naar huis. "Dian slaapt tijdelijk bij Bill en mij op de kamer, dan kan jij in haar kamer, want we kunnen jou nu natuurlijk niet op de bank laten slapen," zeg ik, want daar geneest hij niet van.

"Dank je dat jullie zoveel moeite doen," zegt Steef zachtjes en ik glimlach even naar hem.

"Het is voor ons geen moeite Steef. We hoeven er amper wat voor te doen. Het enige is dat we af en toe jouw kamer in moeten komen voor de commode, maar dat is even niet anders," zeg ik.

"Dat neem ik er dan graag bij. Ik ben allang blij dat ik een plek heb om heen te gaan. Mijn familie woont vier uur hier vandaag, dus hen vragen was geen optie," zegt Steef en ik knik begrijpend.

"Hoe ben jij hier dan terecht gekomen?" Vraag ik oprecht nieuwsgierig.

"Mijn opleiding en daarna ben ik blijven hangen," zegt hij en ik knik begrijpend waarna ik Steef voorzichtig meeneem naar de auto. "Ik neem aan dat Bill en de kinderen thuis zijn," zegt Steef en ik knik even.

"Anders werd het wat krap," zeg ik en Steef lacht even waarna ik hem voorzichtig in de auto help zodat ik naar huis kan rijden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    De jongens zijn een sterk team

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen