Bill POV.

Wanneer we de volgende dag als gezin in Berlijn zijn aangekomen kijk ik even naar Tom. "Dit lijkt er al meer op he schat?" Vraag ik en ik zie Tom knikken.

"Het is geweldig," zegt hij en hij lijkt helemaal op te fleuren bij het zien van alle mensen en de verdere drukte die een stad met zich meebrengt. We stappen dan uit de auto en ik haal de kinderwagen uit de auto en klap hem uit waarna ik Tymen er in leg. "Ik denk dat Tymen langzaamaan te groot wordt voor een kinderwagen," zegt Tom zachtjes. "En nu hij kan zitten kan het ook nog eens gevaarlijk zijn," zegt Tom en ik knik even.

"Dan kopen we toch een soort buggy of iets," zeg ik en ik pak Tymen weer uit de kinderwagen, want Tom heeft gelijk, nu hij kan zitten is het te gevaarlijk. "Er is hier vast een winkel waar we een buggy kunnen kopen," zeg ik en Tom knikt instemmend.



Wanneer we zo'n winkel eindelijk hebben gevonden kopen we zo'n buggy zodat Tymen daar in kan. "Bleh!" Roept hij en ik lach even.

"Ja, dat is beter he schat," zeg ik tegen hem.

"Ik wil nieuwe kleertjes!" Roept Shelley ineens.

"Ik ook!" Roept Gretha, die het voorbeeld van haar oudere zus volgt en ik glimlach.

"Kledingwinkels genoeg," zeg ik dan tegen de meiden. Volgens mij ben ik de enige die zich wel thuis voelt in een dorp zoals het dorp waar ik ben opgegroeid.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha iedereen leeft opxD
    En de meiden hebben shop kriebels

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen