Annie POV.

Wanneer het feest van mijn ouders over is kijk ik even naar Robbie. "Het was gezellig," zeg ik.

"Dat vond ik ook. Ansje weet niet wat ze heeft gemist," zegt Robbie en ik lach even en ik kijk hem verbaasd aan wanneer hij z'n hand op mijn buik legt.

"Jij en Ansje wouden toch nog geen kinderen?" Vraag ik dan, mede omdat Robbie geen seconde boos is geweest.

"Ansje wou geen kinderen, maar ik wel. Ik respecteerde gewoon haar wens, want zij moet de kinderen dan tenslotte dragen, althans, als jij niet zwanger was geworden," zegt Robbie en ik lach even.

"Maar dan wilt ze vast ook niet dat ons kindje regelmatig bij jullie komt," zeg ik zachtjes.

"Geloof mij maar dat ik ook nog de wind van voren ga krijgen, maar zodra ze rustiger is zal ik met haar bespreken hoe zij er echt in staat en dan bel ik jou," zegt Robbie en ik knik even. "En als er wat is, als je pijn hebt, of je hebt een afspraak bij de dokter, laat het mij dan weten," zegt Robbie.

"N.Natuurlijk. Dank je Robbie," zeg ik en hij glimlacht even waarna hij een kus op mijn wang drukt.

"Tot snel Annie," zegt Robbie.

"Tot snel," zeg ik waarna hij vertrekt. Ansje en ik verschillen eigenlijk helemaal niet van elkaar, want zij en ik wouden allebei nog geen kinderen, ook al is het bij mij toch gebeurt en het kind dat ik krijg zal alle liefde krijgen. Van mij, zijn of haar ooms en tantes en van Robbie en ik hoop echt dat Ansje het kind ook alle liefde gaat geven.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Wel goed dat Annie zo denkt
    Ze krijgt van heel veel mensen steun

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen