Mark zag hoe Alessio met zijn chauffeur zat te lachen. "Die Alessio heeft zeker met heel het personeel geslapen.." dacht hij terwijl hij uit zijn rugzak een flesje water uithaalde en een slok nam. Als Alessio hem de vraag stelde was hij verbaasd. Hij leek kwaad en toch stelde hij die vraag alsof ze al jaren vrienden waren. "Overal en nergens.." mompelde Mark en keek verder uit het raam. Na een paar minuten vertrok de bus. Ze reden naar een restaurant dat 2 sterren heeft. Ze waren op dit uur normaal gezien gesloten, maar speciaal voor de reisgroep waren ze geopend. Mark had geen honger. Zijn churros vulden goed genoeg. Misschien zou hij wel iets nemen van het dessertenkaart. Hij keek tijdens de rit naar Alessio. Hij stond te vertellen over het restaurant, hoe het ontstaan was, waarom het zo heette (madreperla, omdat de eigenaar ooit een parel vond in een oester en die verkocht om het restaurant te openen) en wat je zeker moest proeven volgens de internationale critici. Maar hoe hij het uitlegde was anders, zeker niet saai. Mark moest zelfs lachen. Tot dat de twee meiden Alessio riepen. Omdat ze nog vragen hadden over het restaurant. Mark kon al raden wat. Waarschijnlijk of ze naast hem mogen zitten. Hij rolde even met zijn ogen en zuchtte. Na een rit van een uur waren ze gearriveerd. Het restaurant zag er duur en mooi uit. Je kon er van de vloer eten bij wijze van spreken. Iedereen ging zitten in groepjes. Mark, die tot nu toe geen vrienden had ging zitten bij een restgroepje. Deze mensen zaten niet bepaald op hem te wachten, zelfs de menukaart gaven ze met tegenzin aan hem. Hij bestelde gazpacho met kreeft en langoustine en een glas rode wijn. Daarna stond hij op en ging hij naar het toilet, aangezien zijn een uur geleden zijn waterflesje leegdronk.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen