Bill POV.

Wanneer ik in de ochtend wakker word voel ik twee stevige armen om mij heen en ik draai mij om en zie Tom liggen. Gelijk spookt afgelopen nacht weer door mijn hoofd en ik haal Tom z'n armen rond mij weg. Zo snel als ik kan trek ik een boxer aan waarna ik het balkon oploop. Ik leun op de rand en zucht even. Vannacht had nooit mogen gebeuren. Een traan verlaat mijn oog. Ik heb Lars nooit willen bedriegen. Hij is te veel met z'n werk bezig, dat klopt, maar ik houd wel van hem. En dan nog de kinderen. Opnieuw verlaat een traan mijn oog.

"Hier ben je," zegt Tom ineens en hij legt z'n armen om mij heen.

"Niet doen Tom," zeg ik en ik duw hem bij mij vandaan.

"Maar wat heeft vannacht dan betekent?" Vraagt Tom zachtjes.

"Vannacht was een fout. Zodra ik thuis ben ga ik met Lars praten en dan zorg ik wel dat ik de aandacht krijg die ik verdien, van hem," zeg ik zachtjes.

"Oh," zegt Tom en ik kijk hem even aan en zie de pijn op z'n gezicht. "Ik, ik, laat maar," zegt Tom, waarna hij wegstormt en ik hoor de voordeur achter hem dichtvallen.

"Het spijt me Tom," fluister ik zachtjes. Ik weet dat Tom dit niet verdient. Ik ken hem nog geen dag en ik weet gewoon dat hij een schat is, hij is alleen niet voor mij bestemd. Er zijn genoeg anderen voor hem op de wereld.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme Tom
    Bill je liet het zelf ook gebeuren

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen