Bill POV.

De volgende dag zit ik al met Tim in het ziekenhuis. "Kan papa Tom niet mee?" Vraagt Tim zachtjes.

"Sorry lieverd. Je opa's en oma's kunnen niet eeuwig bij ons blijven, dus hij moet door met werken," zeg ik tegen Tim. "Maar ik ben er in ieder geval. Dat is toch ook fijn?" Vraag ik en Tim knikt langzaam, waarna we eindelijk bij de dokter terecht kunnen.

"We gaan een hersenscan kijken. Dan kunnen we zien of daar weer dingen zijn verandert," zegt de dokter en ik knik even waarna ik naar Tim kijk.

"Het is gewoon een scan, daar is niks engs aan, goed?" Zeg ik tegen hem en Tim knikt.

"Dank je papa," zegt hij en hij geeft mij een knuffel waarna hij met de dokter meeloopt en ik wacht geduldig af.



Wanneer ze weer terug zijn zet Tim zich naast mij neer terwijl we wachten op de uitslag, die gelukkig niet veel later volgt. "Op de foto's is helaas te zien dat er toch weer afwijkingen zijn opgetreden ondanks de operatie," zegt de dokter.

"Maar de huisarts zei dat de reden daar waarschijnlijk niet te vinden was," zeg ik zachtjes.

"Helaas klopt dat niet," zegt de dokter en ik kijk even naar Tim.

"En wat nu?" Vraag ik.

"Een nieuwe operatie zou extra risico's met zich meebrengen ten opzichte van de eerste, maar ik vrees dat het de enige manier is om het gevoel in z'n handen terug te krijgen."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh no
    Arme Tim

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen