Tom POV.

Wanneer ik weer boven water kom weet ik Bill gelijk weer vast te grijpen. "Bill, ben je okay?" Vraag ik, maar ik krijg geen antwoord. "Shit," breng ik uit, waarna ik Bill zo snel als ik kan meetrek het land op, want een bootje vol met water is helaas onbruikbaar. Hopelijk is de baas niet al te boos dat ik één van de reddingsboten heb verpest, maar dat zijn zorgen voor later.

Ik leg Bill op het zand en begin gelijk met de reanimatie. "Kom op Bill, je mag het niet opgeven," smeek ik terwijl ik alles geef. "Kom op Bill, alsjeblieft," zeg ik dan nog, maar het wil allemaal nog niet lukken en iedereen om ons heen houdt dan ook hun adem in. "Bill, alsjeblieft, Brenda heeft je nodig, ik heb je nodig," snik ik waarna ik nog één poging waag en eindelijk hoest hij water op en ik trek hem dicht tegen mij aan. "Je liet ons schrikken," zeg ik, nog steeds met een snik in mijn stem.

"Sorry," zegt Bill wat schoor, maar ik schud mijn hoofd.

"Jij hoeft geen sorry te zeggen," zeg ik, want Bill kan nergens wat aan doen. Deze keer was het geen domme risicovolle actie van hem. Niemand wist dat die storm zou komen.

"Waar is die man van het bootje?" Vraagt Bill ineens en ik bijt in mijn lip.

"Die heb ik niet meer gezien," zeg ik zachtjes, dus ik vrees dat hij het niet gered heeft, maar ik heb Bill nog en dat is voor mij het allerbelangrijkste, ook al besef ik maar al te goed dat de familieleden van die man door een moeilijke fase zullen gaan de komende tijd.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god gelukkig kwam die terug
    Tom maak je Geen zorgen om die boot je moest iemand redden
    Nu check voor bill

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen