Tom POV.

"Oma, wilt u anders eens op bezoek komen? Dan kunt u, uw achterkleinkinderen ontmoeten," zeg ik.

"Jongen, ik ben oud. Ik reis niet meer zo ver," zegt ze.

"Oh ja, dat vergeet ik soms," zeg ik zachtjes en mijn oma lacht even.

"Dat maakt toch niet uit lieverd. Daarnaast heb ik nooit kunnen autorijden. Jouw opa bracht mij altijd overal toen hij nog in leven was," zegt mijn oma.

"Dat is ook zo. We kunnen ook binnenkort eens uw kant opkomen? Komend weekend gaan de jongens bij Bill z'n moeder logeren, waar Bill echt vreselijk tegenop ziet, maar misschien kunnen we dat weekend daarna langskomen?" Vraag ik.

"Dat lijkt mij leuk. Ik woon nog altijd op hetzelfde adres," zegt ze.

"Nog steeds? Wordt dat huis niet te groot voor u?" Vraag ik.

"Misschien wel, maar er zijn hier zoveel herinneringen. Jij die hier kwam logeren toen je klein was, samen met je neefje, en natuurlijk mijn andere kleinkinderen en je opa voelt hier dichtbij, maar dat zal je later allemaal wel begrijpen," zegt mijn oma.

"Ik hoop het niet," zeg ik naar waarheid, want ik moet er niet aan denken om zonder Bill achter te blijven, maar voor hem geldt natuurlijk hetzelfde.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Zo lieve oma!!
    Heel erg leuk!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen