GP Bahrein 2019

Ik zit in de ontbijtzaal als George en Aleix aanschuiven. De afgelopen twee weken hebben we ons volledig gefocust op het trainingsschema van George. Hij is in een goede conditie en kan niet wachten om resultaten te gaan boeken op het circuit. George zit naast me en Aleix aan de andere kant. Het was wederom een lange reis. Bij aankomst ben ik direct naar mijn kamer gegaan. Vandaag zijn de vrije trainingen. 'Did you go for a run already?' George kijkt me vragend aan. Ik schud mijn hoofd. 'No. I'm planning on doing that tonight.' George knikt. We eten in stilte verder. Ongemerkt legt hij zijn hand op mijn bovenbeen. Ik slik. Zijn aanraking, brengt me nog steeds van mijn stuk. Vanuit mijn ooghoek zie ik een scheve glimlach op het gezicht van George. Aleix eet ongestoord verder. Langzaam schuift zijn hand verder naar boven over mijn huid. Ik neem een grote slok van mijn thee en zet mijn kopje neer en leg het servet op tafel. 'I'm sorry.' zeg ik en sta op. 'Everything okay?' Aleix kijkt bezorgd. 'Eh... yes. I need to get something.' zeg ik en loop haastig weg van de tafel. Het zweet breekt me uit als ik op adem kom in de lift. George stapt snel de lift in voor de deuren zich sluiten. Ik kijk voor me. 'Did I make you feel uncomfortable?' vraagt hij geamusseerd. 'You know it does.' mopper ik. 'Good.' De deuren openen zich en ik loop naar mijn kamer. Bij de deur leunt George tegen de muur terwijl ik het pasje erin probeer te steken. 'Why are you following me?' George grijnst. 'You're nervous. Let me help you.' Hij pakt het pasje van me over en opent de deur. 'Thank you.' Zeg ik kort en loop naar binnen. 'You are messing with me.' Zeg ik en doe de deur dicht als ook George binnen is. 'I am.' Hij trekt me aan mijn shirt naar zich toe. 'I've been missing you for two weeks.' Hij drukt zijn lippen op die van mij. 'Did you?' Mijn stem klinkt hees. 'I did.' Zijn hand gaat het broekje in dat ik aan heb. 'George.' smeek ik hem. 'You need to leave.' George grinnikt. 'Why?' 'You need to go to the circuit.' George plaatst zijn lippen in mijn nek. Zijn warme adem streelt mijn nek. 'I have time.' Ik slik. 'Stop holding on.' Ik frons. 'To what?' George zijn mond is vlak bij mijn oor. 'The excuses you have.' 'They are not excuses.' Protesteer ik. 'Yes they are.' George zijn hand zit in mijn ondergoed. 'George.' Hij negeert mijn smeekbede. 'The moment I saw you at the airport I felt terrible.' 'Why?' 'I wanted to fuck you in the airport of in the plane so badly, but I couldn't.' Ik schrik van zijn woorden. 'You can't say that.' 'Why not?' 'No one can find out.' George masseert rustig verder. 'They wont.'
Mijn lichaam reageert massaal op zijn aanrakingen. 'You want this as much as I want it.' fluistert George. Hij heeft gelijk en het maakt me gek. Ik zou me moeten focussen op mijn stage, mijn carrière, mijn toekomst. Maar alles wat hij met me doet of tegen me zegt haalt me daar steeds verder vandaan. Als twee magneten worden we naar elkaar toegetrokken. George duwt me op het bed en trekt het broekje en mijn ondergoed uit. Uiteindelijk geef ik me over en laat de strijd in mijn hoofd voor wat het is. Hij streelt mijn bovenbenen en kijkt tevreden als ik mijn rug krom. 'Please.' Ik trek hem dichter naar me toe. 'Please what?' 'Please, I want you George.' Die woorden zijn genoeg voor hem om me te geven waar we beide naar verlangen.

George is na de eerste kwalificatie helaas niet door naar de tweede. Hij doet een paar interviews voor de televisie en loopt daarna terug naar zijn dirversroom. Aleix wenkt me. 'He needs a massage. Can you help him with that?' ik kijk op. 'Yes.' ik sta op en loop door de gang en klop op zijn deur. 'Come in.' ik sluit de deur achter me. 'Everything okay?' Hij knikt. 'It is what we expected.' 'That doesn't make it easier.' ik knik en pak de olie uit de kast. 'Lay down.' beveel ik hem. Hij doet wat ik hem vraag. 'Shoulders?' 'Yes.' Ik breng de olie aan op zijn huid en duw voorzichtig met mijn duimen over zijn spieren. Na een half uur leg ik een handdoek over zijn rug en was mijn handen. George trekt een shirt aan. 'Thank you.' ik glimlach. 'No problem.' Een ringtone uit mijn broekzak laat me opschrikken. Ik pak mijn telefoon erbij en lees het bericht. 'Who's that?' vraagt George nieuwsgierig. 'Carl.' Ik stop mijn telefoon terug in mijn zak met de bedoeling later vandaag te reageren. 'What does he want?' 'He wants to hang out.' George maakt een afkeurend geluid. 'What's wrong?' ik pak de handdoek aan van hem en doe het in de wasmand. 'Nothing' maar ik hoor aan de toon dat er daadwerkelijk iets aan de hand is. 'You don't need to worry about Carl. We're just friends.' George knikt. 'We're also friends.'
'Wow... You know what? I'm going to our hotel. I'll see you tomorrow.' ik pak mijn spullen en loop de driversroom uit. 'Charly!' ik negeer het geroep van George. Het houdt al snel op aangezien een aantal collega's verbaasd omkijken. Ze mogen niet weten wat er aan de hand is, dat was de afspraak en daar lijkt George zich aan te houden. Ik zeg gedag tegen Aleix en loop het motorhome uit.
'Hey Charly!' ik draai me om en zie Carl in een sprintje naar me toe komen. 'I Just texted you.' ik knik. 'I'm sorry for not responding yet.' Hij haalt zijn schouders op. 'You were probably bizzy.' ik knik. 'I was.' het is even ongemakkelijk stil. 'Ehm...' ik onderbreek de stilte. 'I was just leaving actually. I have some time right now to hang out.' Carl zijn gezicht klaart op. 'That sounds nice. We can play some video games at my room.'

Reacties (1)

  • Vamos

    Stop denying and accept him, ugh waarom doet ze zo moeilijk..

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen